Update 10 maart 2010
Het gaat nog niet goed met Martha.
Door de infectie in haar poot willen de wonden niet dichtgaan. Nog steeds moeten de wonden elke dag verzorgd worden, wat voor Martha een pijnlijke behandeling is. Ze krijgt zware medicatie om de infectie tegen te gaan.
Arme Martha, het valt niet mee voor haar! Wat is haar pootje erg beschadigd en wat vreselijk dat het nog steeds niet wil genezen.
Laten we heel hard duimen en hopen dat de medicatie snel zal aanslaan en haar pootje zal gaan genezen.
2009
Het verhaal van Ray
Ik weet het nog als de dag van gisteren, 3 april 2009 zag ik Ray voor het eerst. Hij stond op verschillende sites uitgelicht. Ik las zijn verschrikkelijke verhaal. Uitgehongerd, gebroken, totaal uitgeput en pijn, heel veel pijn. Eenzaam lag hij in een hoekje van een park, waar iedereen langskomt, waar iedereen toekijkt, maar waar niemand iets doet. Hij kon haast niet meer opstaan zoals alle stervende honden. Zijn lichaam zat vol met teken. Ik kon mijn emoties niet de baas en tranen begonnen te vloeien, ik voelde me zo verdrietig, zo boos en zo machteloos. Hoe vaak heb ik zulke afschuwelijke verhalen als die van Ray al niet gelezen, de vreselijke beelden gezien? Te vaak, elke is er een teveel! En hoe vaak wilde ik redden, wilde ik er weer 1 adopteren? Maar ik heb al 3 galga?s en ook nog een klein bastaardje en 2 katten, dat wordt echt teveel. Een troost is voor mij dat vele galgo?s worden gered en met liefde verzorgd worden door de Spaanse vrijwilligers. Zo ook Ray, gered door Rayna, naar wie Ray is vernoemd, en Caroline. Ik bleef maar aan Ray denken?.ik kon hem niet meer loslaten, zijn koppie en de blik in zijn ogen?. Ik wist het zeker, deze jongen is van mij! Niemand wist of Ray het zou gaan redden, hij was meer dood dan levend, maar ik wilde hem toch adopteren.
De tijd van onzekerheid begon, gaat Ray het redden? De vrijwilligers zijn 2 uur bezig geweest om 200 teken uit zijn lichaam te halen en hebben hem naar de dierenarts gebracht. Het zag er niet best uit, Ray was vreselijk mager, kon amper lopen, had koorts en vreselijk veel pijn.
Elke dag was ik in gedachten bij Ray en maar hopen, heel hard hopen dat hij het zou halen, hij de wil nog had om te leven. Alles was nog zo onzeker! En ik wist niet hoe vaak ik op de hoogte gehouden zou worden?
Bij toeval kwam ik te weten dat Ray bij Helena, een Spaanse pleegmoeder, was. Ik was helemaal blij, want sinds ik Anouk, die ook bij haar in de pleeg heeft gezeten, geadopteerd heb, heb ik mailcontact met haar. Ik ben haar natuurlijk meteen gaan mailen en werd ik vanaf dat moment door Helena op de hoogte gehouden over Ray. Ik was zo blij, ik kon Ray nu immers goed volgen? En ik wist dat Ray bij Helena in goede handen was!Helena stuurde mij foto's en filmpjes en me weten hoe het met Ray ging. De eerste paar dagen bij Helen waren verschrikkelijk, Ray gilde het uit van de pijn, zelfs als hij sliep en kon hij alleen maar wat strompelen als hij moest opstaan om een plasje te kunnen doen. Wat moet Helena het zwaar gehad hebben, want het is toch vreselijk om zo'n lief dier zo te moeten zien- en horen lijden! Maar hoe zwaar en emotioneel dit alles ook voor Helena was, zij gaf de moed niet op en bleef knokken voor Ray, met al haar liefde en geduld. En als ze maar iets niet vertrouwde, zat ze bij de dierenarts en daar is ze heel veel keer geweest.
Bij toeval kwam ik te weten dat Ray bij Helena, een Spaanse pleegmoeder, was. Ik was helemaal blij, want sinds ik Anouk, die ook bij haar in de pleeg heeft gezeten, geadopteerd heb, heb ik mailcontact met haar. Ik ben haar natuurlijk meteen gaan mailen en werd ik vanaf dat moment door Helena op de hoogte gehouden over Ray. Ik was zo blij, ik kon Ray nu immers goed volgen? En ik wist dat Ray bij Helena in goede handen was!Helena stuurde mij foto's en filmpjes en me weten hoe het met Ray ging. De eerste paar dagen bij Helen waren verschrikkelijk, Ray gilde het uit van de pijn, zelfs als hij sliep en kon hij alleen maar wat strompelen als hij moest opstaan om een plasje te kunnen doen. Wat moet Helena het zwaar gehad hebben, want het is toch vreselijk om zo'n lief dier zo te moeten zien- en horen lijden! Maar hoe zwaar en emotioneel dit alles ook voor Helena was, zij gaf de moed niet op en bleef knokken voor Ray, met al haar liefde en geduld. En als ze maar iets niet vertrouwde, zat ze bij de dierenarts en daar is ze heel veel keer geweest.
De traumatoloog had bij Ray naar aanleiding van röntgenfoto's die gemaakt zijn, gezegd dat de ontwrichting van de heup, wat heel pijnlijk is, een druk op de zenuwen uitoefent en dat daarbij ook nog komt dat hij een oude en reeds samengevoegde breuk van de heup heeft, en dat maakt hem onomkeerbaar mank. De operatie of de eventuele behandeling door infiltratie zou voor hem de pijn van de breuk moeten weghalen. Als Ray geopereerd zou moeten worden zou dat pas kunnen als hij sterker werd, hij was te zwak om een narcose te kunnen ondergaan. Ik had zelf al ingeschat dat het lang zou kunnen duren voor Ray bij mij kon zijn,zeker als hij geopereerd zou worden en het een lange tijd kon duren eer hij daar weer van hersteld zou zijn. Maar het bericht dat Ray goed begon te eten en ook zelf ging staan zei mij dat hij de wil had om te leven en het zou gaan redden. Ray kwam aan in gewicht, begon beter te lopen, maar had nog steeds veel pijn. Een specialist heeft Ray speciale injecties tegen artritis gegeven en een soort fysiotherapie om hem van zijn helse pijnen af te helpen. En die injecties hielpen, Ray ging steeds meer vooruit en hoefde niet geopereerd te worden, dankzij de resultaten van die injecties en fysiotherapie en natuurlijk de liefd een goede zorgen van Helena. Wat een geweldig nieuws!!! Soms had Ray nog wel pijn, maar lang niet zo erg als het is geweest en was de pijn te verhelpen met pijnstillers.
Nu was het alleen nog wachten op het moment dat Ray voldoende in gewicht was aangekomen voor de castratie.En dat moment was 28 mei. De castratie en genezing zijn goed verlopen en 6 juni konden de hechtingen verwijderd worden. Jullie willen niet weten hoe BLIJ ik was!!! Het ging ineens erg snel, geen operatie, bijna geen pijn meer en de pijn die hij af en toe had was te verhelpen met pijnstillers, gewicht van 27 kg en castratie goed gegaan. YES, Ray was klaar voor de reis!!
En wat een mooie reis wat dat. Ik wilde Ray zelf gaan halen, ik wilde niet wachten tot er een vlucht beschikbaar was. Bovendien wilde ik ook dolgraag Helena ontmoeten. Omdat ik nogal bang was te vliegen, vroeg ik mijn vriendin Sandy mee en die zei meteen ja. Helena had mij al laten weten dat we welkom waren in haar huis en dat vrijwilligster Yolanda ons van Malaga kwam ophalen om ons naar Sevilla te rijden. Wat lief toch! Met 2 volle koffers aan speeltjes,honden snacks en medicatie, geschonken door dierenwinkels en dierenartsen cadeautjes, vlogen we 13 juni met een dosis spanning en zenuwen in ons lijf naar Malaga waar we om 10.30 uur landden. Op zoek naar Yolanda en in haar auto op weg naar Sevilla. Een lange rit, want het was toch zo´n 3 uur rijden en warm dat het was, de temperatuur liep razend snel op naar 40º. Maar we werden goed verzorgd door Yolanda, een aantal keren gestopt om iets te drinken en te roken. Wat een gezellig en lief mens is ook zij.
Nu was het alleen nog wachten op het moment dat Ray voldoende in gewicht was aangekomen voor de castratie.En dat moment was 28 mei. De castratie en genezing zijn goed verlopen en 6 juni konden de hechtingen verwijderd worden. Jullie willen niet weten hoe BLIJ ik was!!! Het ging ineens erg snel, geen operatie, bijna geen pijn meer en de pijn die hij af en toe had was te verhelpen met pijnstillers, gewicht van 27 kg en castratie goed gegaan. YES, Ray was klaar voor de reis!!
En wat een mooie reis wat dat. Ik wilde Ray zelf gaan halen, ik wilde niet wachten tot er een vlucht beschikbaar was. Bovendien wilde ik ook dolgraag Helena ontmoeten. Omdat ik nogal bang was te vliegen, vroeg ik mijn vriendin Sandy mee en die zei meteen ja. Helena had mij al laten weten dat we welkom waren in haar huis en dat vrijwilligster Yolanda ons van Malaga kwam ophalen om ons naar Sevilla te rijden. Wat lief toch! Met 2 volle koffers aan speeltjes,honden snacks en medicatie, geschonken door dierenwinkels en dierenartsen cadeautjes, vlogen we 13 juni met een dosis spanning en zenuwen in ons lijf naar Malaga waar we om 10.30 uur landden. Op zoek naar Yolanda en in haar auto op weg naar Sevilla. Een lange rit, want het was toch zo´n 3 uur rijden en warm dat het was, de temperatuur liep razend snel op naar 40º. Maar we werden goed verzorgd door Yolanda, een aantal keren gestopt om iets te drinken en te roken. Wat een gezellig en lief mens is ook zij.
Om ca. 14.00 uur kwamen we bij het huis van Helena en het duurden iet lang?. daar kwam ze, samen met Ray. Wat er toen door me heen ging?..veel, heel erg veel. Natuurlijk de nodige tranen, tranen van ontlading van die vele spannende weken met Ray, zijn vreselijke verhaal en tranen van blijdschap Ray nu eindelijk in mijn armen te kunnen sluiten. En Helena, eindelijk, na 1½ jaar mail contact, ontmoette ik deze geweldige lieve vrouw! En Rayna die Ray, samen met Caroline gered heeft en naar wie Ray is vernoemd...... zo bijzonder, zo aangrijpend en zo mooi
Het was een geweldig leuk, gezellig en bijzonder weekend. Deze mensen zijn zo gastvrij en zo lief, wat hebben ze ons verwend, niets was teveel. En wat waren ze blij en dankbaar met de honden snacks, speeltjes, medicatie en cadeautjes. En de honden?.? die hadden het erg druk met snacks eten en met hun speelgoed. Geweldig!
Hieronder enkele foto's. Sandy laat Rayna onze meegebrachte medicatie zien, ik haal alle snacks voor de honden uit de koffer en Sara laat de speeltjes aan de honden zien die er al snel mee vandoor gingen.
Hieronder enkele foto's. Sandy laat Rayna onze meegebrachte medicatie zien, ik haal alle snacks voor de honden uit de koffer en Sara laat de speeltjes aan de honden zien die er al snel mee vandoor gingen.
We hebben nog een bezoek gebracht aan shelter El Refugio Escuela (RES) waar we ook weer warm werden ontvangen door Carmen.
De tijd ging erg snel en voor we het wisten was het alweer zover om naar huis terug te vliegen.
Helena bracht ons samen met Ray en galga Altea die ook geadopteerd was en die wij natuurlijk bijgeboekt hadden, naar Malaga airport. Ik had een dubbel gevoel, aan de ene kant was ik blij dat ik Ray mee kon nemen en mijn man en andere honden weer kon zien, aan de andere kant viel het me zwaar afscheid te moeten nemen van Helena.
Helena bracht ons samen met Ray en galga Altea die ook geadopteerd was en die wij natuurlijk bijgeboekt hadden, naar Malaga airport. Ik had een dubbel gevoel, aan de ene kant was ik blij dat ik Ray mee kon nemen en mijn man en andere honden weer kon zien, aan de andere kant viel het me zwaar afscheid te moeten nemen van Helena.
Zondagnacht om 01.30 uur landden we op Schiphol. Behalve mijn eigen man, waren ook vrienden gekomen, want natuurlijk wilden ze dolgraag Ray zien. En natuurlijk waren de adoptanten van Altea er ook.
Het wachten was op de benches en eindelijk zagen we die aankomen. Snel met de honden naar de aankomsthal waar ze uit de benches gehaald konden worden. Ik kan er niets aan doen, maar het moment dat ik het deurtje van de bench open deed om Ray er uit te laten, werd ik overmand door emoties, de ontlading van het weekend deed zijn intree. De blijdschap dat Ray de reis goed had doorstaan en nu eindelijk bij me was, de vermoeidheid en toch ook nog met mijn gedachten in Spanje, werd me eventjes teveel. Maar blijdschap was er natuurlijk ook en waren de tranen ook weer snel verdwenen.
Het wachten was op de benches en eindelijk zagen we die aankomen. Snel met de honden naar de aankomsthal waar ze uit de benches gehaald konden worden. Ik kan er niets aan doen, maar het moment dat ik het deurtje van de bench open deed om Ray er uit te laten, werd ik overmand door emoties, de ontlading van het weekend deed zijn intree. De blijdschap dat Ray de reis goed had doorstaan en nu eindelijk bij me was, de vermoeidheid en toch ook nog met mijn gedachten in Spanje, werd me eventjes teveel. Maar blijdschap was er natuurlijk ook en waren de tranen ook weer snel verdwenen.
Na iedereen gedag gezegd te hebben reden we snel naar huis waar onze andere honden Maika, Vita, Anouk en kleine Jimmy op ons zaten te wachten. De kennismaking met Ray verliep prima en ze waren allemaal erg lief en voorzichtig met hem. Het was intussen 05.00 uur en van slapen kwam niets meer, ik had natuurlijk heel veel te vertellen. En ik bleef maar naar Ray kijken, die de mand al had gevonden en heerlijk lag te slapen.
Het duurde nog dagen voor ik alle indrukken van het weekend een beetje los kon laten.
Één ding weet ik zeker, ik heb er lieve vrienden bij gekregen en ik ga zeker nog een keer terug, maar dan blijf ik wel langer!
Binnenkort kunnen jullie verder lezen en zien hoe het met Ray bij ons gaat.
Hoe gaat het nu met Ray?
Ray is nu alweer 7 weken bij ons en het gaat goed met hem. Vanaf het begin hoort hij er helemaal bij. Zijn nieuwe vriendinnetjes Maika, Anouk en Vita en zijn kleine vriendje Jimmy accepteren hem volledig en zijn hartstikke lief voor hem. Zo ook de 2 katten. En ook Ray kan het prima vinden met alles en iedereen. Ook deze jongen past zich zo goed aan en geeft zoveel liefde. Het verbaast me steeds weer dat deze honden het vertrouwen in de mens blijven behouden en dat terwijl hun zoveel leed door de mens is aangedaan! Onbegrijpelijk!
Ray heeft nog wel last van zijn achterhand, met name van zijn linkerheup.
Tijdens het lopen heeft hij nergens last van, hij geniet en neemt af en toe een spurt. Hij kan niet zo snel als de andere honden, maar oh, wat geniet hij, hij is alert en zijn mooie lange staart gaat constant heen en weer.
Tijdens het lopen heeft hij nergens last van, hij geniet en neemt af en toe een spurt. Hij kan niet zo snel als de andere honden, maar oh, wat geniet hij, hij is alert en zijn mooie lange staart gaat constant heen en weer.
Af en toe heeft Ray een terugval, dan gaat het lopen wat moeizamer, maar met een aantal dagen rust herstelt zich dat weer goed. De metacam helpt hem goed, hij is nu weer zover dat hij deze pijnstiller steeds minder nodig heeft. Wel zal hij altijd aan de metacam moeten blijven, Zijn linkerheup, spieren en de kleine zenuwen in het ruggenmerg zijn zodanig beschadigd dat dit niet meer goed komt, zelfs niet met een operatie. Maar de maximale dosis heeft hij niet meer nodig en dat is voor nu hartstikke goed natuurlijk.
Dus mensen, ondanks af en toe een terugval gekregen te hebben, gaat het nu heel goed met Ray. Hij wordt zelfs een beetje ontdeugend en wil af en toe spelen. Alleen weet hij nog niet zo goed hoe dat moet. Maar mijn ervaring zegt dat dit wel goed komt, al mijn honden wisten niet wat spelen was, dat hebben ze immers nooit geleerd? En als je ze nu ziet??Dus Ray gaat dat ook vast en zeker leren hoor!
We genieten van Ray, hij is zo geweldig, zo lief, zo makkelijk en zo speciaal!
Daar kan je toch alleen maar van houden?!
Helena, zijn pleegmoeder in Spanje vraagt regelmatig naar Ray en natuurlijk houd ik haar goed op de hoogte. Ik weet hoe belangrijk het is om te weten hoe het met een hondje gaat die je zo intensief en met zoveel liefde verzorgd hebt.
Natuurlijk komt Ray ook mee naar de wandeling van 13 september, dus kunnen jullie hem ontmoeten en zien hoe het met hem gaat.
Dus mensen, ondanks af en toe een terugval gekregen te hebben, gaat het nu heel goed met Ray. Hij wordt zelfs een beetje ontdeugend en wil af en toe spelen. Alleen weet hij nog niet zo goed hoe dat moet. Maar mijn ervaring zegt dat dit wel goed komt, al mijn honden wisten niet wat spelen was, dat hebben ze immers nooit geleerd? En als je ze nu ziet??Dus Ray gaat dat ook vast en zeker leren hoor!
We genieten van Ray, hij is zo geweldig, zo lief, zo makkelijk en zo speciaal!
Daar kan je toch alleen maar van houden?!
Helena, zijn pleegmoeder in Spanje vraagt regelmatig naar Ray en natuurlijk houd ik haar goed op de hoogte. Ik weet hoe belangrijk het is om te weten hoe het met een hondje gaat die je zo intensief en met zoveel liefde verzorgd hebt.
Natuurlijk komt Ray ook mee naar de wandeling van 13 september, dus kunnen jullie hem ontmoeten en zien hoe het met hem gaat.
9 oktober 2009
Deze video kreeg ik uit Spanje van Sandra Rodriguez van de shelter El Refugio Escuela.
Ik wil die heel graag met jullie delen.
Ik vind geen woorden, maar voel des te meer! Deze beelden zijn mij bekend en ze raken me steeds weer. Maar wat een geweldig lief gebaar van Sandra om een complicatie te maken! Een gebaar dat zegt dat de vrijwilligers van RES van de honden houden en blijven houden, ook als ze geadopteerd zijn! Maar ze houden ook van mensen, van iedereen die zich inzet voor de honden, op welke manier dan ook. Dus ook van adoptanten die hun hondjes die zo nodige betere toekomst willen geven!
Zij denken niet: "zo, die hond is ook geadopteerd". Nee zij willen graag weten hoe het met de honden gaat, ze willen de honden blijven volgen!
Zij zetten zich dag in dag uit, met hart en ziel, in voor de honden. Elke dag worden zij geconfronteerd met vreselijk leed. Zij redden de honden, vangen ze op en verzorgen ze met alle liefde die ze in zich hebben. Ze geven niet op, ze blijven vechten en doen alles, maar dan ook alles om de honden hun eerste stap naar het paradijs te kunnen laten maken.
En als de honden zover zijn dat ze naar het paradijs kunnen, naar hun nieuwe families, moeten ze afscheid nemen. Afscheid met een lach en een traan. Een lach, omdat ze zo blij zijn dat weer een hond een betere toekomst tegemoet gaat. Een traan, omdat zij van de honden die zij liefdevol verzorgd hebben en waar ze van zijn gaan houden, afscheid moeten nemen.
Wat belangrijk is het, om van onze kant deze lieve vrijwilligers op de hoogte te blijven houden over de honden. Een verhaaltje hoe het met ze gaat, een foto, een filmpje. Ik weet dat ze daar heel blij mee zijn en zo dankbaar! En ze verdienen het! Wij werken hard, maar zij werken zoveel harder!!!
Ik wil die heel graag met jullie delen.
Ik vind geen woorden, maar voel des te meer! Deze beelden zijn mij bekend en ze raken me steeds weer. Maar wat een geweldig lief gebaar van Sandra om een complicatie te maken! Een gebaar dat zegt dat de vrijwilligers van RES van de honden houden en blijven houden, ook als ze geadopteerd zijn! Maar ze houden ook van mensen, van iedereen die zich inzet voor de honden, op welke manier dan ook. Dus ook van adoptanten die hun hondjes die zo nodige betere toekomst willen geven!
Zij denken niet: "zo, die hond is ook geadopteerd". Nee zij willen graag weten hoe het met de honden gaat, ze willen de honden blijven volgen!
Zij zetten zich dag in dag uit, met hart en ziel, in voor de honden. Elke dag worden zij geconfronteerd met vreselijk leed. Zij redden de honden, vangen ze op en verzorgen ze met alle liefde die ze in zich hebben. Ze geven niet op, ze blijven vechten en doen alles, maar dan ook alles om de honden hun eerste stap naar het paradijs te kunnen laten maken.
En als de honden zover zijn dat ze naar het paradijs kunnen, naar hun nieuwe families, moeten ze afscheid nemen. Afscheid met een lach en een traan. Een lach, omdat ze zo blij zijn dat weer een hond een betere toekomst tegemoet gaat. Een traan, omdat zij van de honden die zij liefdevol verzorgd hebben en waar ze van zijn gaan houden, afscheid moeten nemen.
Wat belangrijk is het, om van onze kant deze lieve vrijwilligers op de hoogte te blijven houden over de honden. Een verhaaltje hoe het met ze gaat, een foto, een filmpje. Ik weet dat ze daar heel blij mee zijn en zo dankbaar! En ze verdienen het! Wij werken hard, maar zij werken zoveel harder!!!
Mírame - Look at me
Anja y Ray. Dos corazones. Un alma.
La letra de la canción de Maria Daines que suena en el vídeo, expresa mejor que cualquier frase que podamos inventar, el amor que ha unido las vidas de Ray y Anja.
Para Anja. Para Ray. Para Helena. Para todos los voluntarios que por ellos, dejan su vida a un lado. Para ti.
Anja and Ray. Two hearts. One soul.
Lyrics from Heart and soul of Maria Daines is the best way to say with words the love between Ray and Anja.
This video is for Anja. For Ray. For Helena. For the volunteers they lay down their lifes for them.
La letra de la canción de Maria Daines que suena en el vídeo, expresa mejor que cualquier frase que podamos inventar, el amor que ha unido las vidas de Ray y Anja.
Para Anja. Para Ray. Para Helena. Para todos los voluntarios que por ellos, dejan su vida a un lado. Para ti.
Anja and Ray. Two hearts. One soul.
Lyrics from Heart and soul of Maria Daines is the best way to say with words the love between Ray and Anja.
This video is for Anja. For Ray. For Helena. For the volunteers they lay down their lifes for them.
Het verhaal van Glenda
Zo Gisteren rond half negen vertrokken naar de Shelter, twee uur rijden, gelukkig was het niet zo warm, gewoon lekker.
Rond 11 uur waren we er.
Werden weer met vele kussen en omhelsing welkom geheten.
Daar ontmoet ik Glenda, ze was nog wat bang, het was ook vrij druk in de Shelter, met vrijwlligers,adoptanten dat ze eigelijk een beetje weg dook.
Maar Llanos wist haar te sussen, ze is zo lief.
Haar haar is nog wat dof, en heeft wat schrale plekjes op haar huid, verder is het net een kalfje wat net loopt hahaha, ze is wat lomp met haar beentjes, maar verder gaat het heel goed met haar, ze krijgt vitamine B tablettjes 1 per dag, voor twee maanden.
Ze moet nog aan sterken, wat kilotjes erbij.
En ze waren daar zo blij dat ze een huisje heeft gevonden ze werd helemaal fijn geknuffeld " You going to holland you have a home Glenda we are so happy for you" zeiden ze, ze waren echt allemaal gek met haar.
In de auto was ze wat ziek door het rijden, ze heeft geplast gepoept en gespugd in de auto, maar ja dat kan je verwachten, dus ik tijdens de rit opruimen.
Thuis gekomen in Spanje begroeting met de anderen, ging heel goed, snuffelen en kijken, ze is nieuw en moet haar plekje nog krijgen maar ze laten haar verder met rust geen gegrom of wat dan ook.
Ze was wat onrustig ze misde de anderen, wat piepen en zoeken, we lieten haar gaan, en later ging ze toch liggen, moe moe.
Ben nog een paar keer buiten met haar geweest, ze is erg bang voor veel mensen, en geluiden, wil meteen weer naar huis.
Verder heeft ze buiten niets willen doen puur door het onzekere denk ik, ze ging veel slapen.
De nacht is ze verder stil geweest, en ook niets in huis gedaan, heb haar en de anderen in de tuin gelaten en ze moest gelijk plassen, heb haar eten gegeven, haar tablettje, en even met haar gan lopen en ja hoor gepoept, zo een brave meid.
Nu lig ze weer lekker bij te komen, door je te gedragen als een luie galgo hahahahaha.
Ze moet nog wennen maar alles komt goed.
Donderdag avond vertrekken we huis waards, reis tabletje geven tegen de wagen ziekte dan is ze niet zo misselijk.
En kan ze lekker wennen in Nederland.
Ook ga ik met haar even naar mijn DA voor een ontmoeting en haar schrale huid.
Rond 11 uur waren we er.
Werden weer met vele kussen en omhelsing welkom geheten.
Daar ontmoet ik Glenda, ze was nog wat bang, het was ook vrij druk in de Shelter, met vrijwlligers,adoptanten dat ze eigelijk een beetje weg dook.
Maar Llanos wist haar te sussen, ze is zo lief.
Haar haar is nog wat dof, en heeft wat schrale plekjes op haar huid, verder is het net een kalfje wat net loopt hahaha, ze is wat lomp met haar beentjes, maar verder gaat het heel goed met haar, ze krijgt vitamine B tablettjes 1 per dag, voor twee maanden.
Ze moet nog aan sterken, wat kilotjes erbij.
En ze waren daar zo blij dat ze een huisje heeft gevonden ze werd helemaal fijn geknuffeld " You going to holland you have a home Glenda we are so happy for you" zeiden ze, ze waren echt allemaal gek met haar.
In de auto was ze wat ziek door het rijden, ze heeft geplast gepoept en gespugd in de auto, maar ja dat kan je verwachten, dus ik tijdens de rit opruimen.
Thuis gekomen in Spanje begroeting met de anderen, ging heel goed, snuffelen en kijken, ze is nieuw en moet haar plekje nog krijgen maar ze laten haar verder met rust geen gegrom of wat dan ook.
Ze was wat onrustig ze misde de anderen, wat piepen en zoeken, we lieten haar gaan, en later ging ze toch liggen, moe moe.
Ben nog een paar keer buiten met haar geweest, ze is erg bang voor veel mensen, en geluiden, wil meteen weer naar huis.
Verder heeft ze buiten niets willen doen puur door het onzekere denk ik, ze ging veel slapen.
De nacht is ze verder stil geweest, en ook niets in huis gedaan, heb haar en de anderen in de tuin gelaten en ze moest gelijk plassen, heb haar eten gegeven, haar tablettje, en even met haar gan lopen en ja hoor gepoept, zo een brave meid.
Nu lig ze weer lekker bij te komen, door je te gedragen als een luie galgo hahahahaha.
Ze moet nog wennen maar alles komt goed.
Donderdag avond vertrekken we huis waards, reis tabletje geven tegen de wagen ziekte dan is ze niet zo misselijk.
En kan ze lekker wennen in Nederland.
Ook ga ik met haar even naar mijn DA voor een ontmoeting en haar schrale huid.
Hulp voor Spaanse asielen!
Onze medewerking is gevraagd, namens Elsbeth Endel van Ronda's shop, om mee te helpen aan een groot transport met hulpgoederen naar Spanje. Vorige winter heeft Elsbeth ism andere organisaties 2 grote hulpgoederentransport georganiseerd naar Spanje.
Van de GSH hebben wij daar natuurlijk met een volmondig JA op geantwoord.
Maar: dit is natuurlijk alleen mogelijk met hulp van jullie allemaal!!!
Maar: dit is natuurlijk alleen mogelijk met hulp van jullie allemaal!!!
Er is een rekeningnummer geopend om donaties te kunnen ontvangen.
1881617 t.n.v. S. Bakker/ hulp Spaanse asielen
1881617 t.n.v. S. Bakker/ hulp Spaanse asielen
Via ons forum houden we jullie op de hoogte van het bedrag en kunnen jullie mee beslissen wat er van wordt gekocht. Natuurlijk zijn ook de hulpgoederen erg belangrijk: denk aan kleden, hondenjasjes, manden, zakken voer en medicatie.
Onze contactgegevens staan onder het kopje "Contact" zodat we eventueel in overleg de goederen kunnen ophalen. Wij hopen natuurlijk op een groot aandeel namens de GSH.
Hier een impressie van de transporten gerealiseerd in samenwerkingsverband met zes organisaties uit drie landen (Nederland, België en Spanje.)
1e transport vorige winter (gelost in Madrid en van daaruit verdeeld)
http://galgonieuws.web-log.nl/berichtjes_over galgos/hulp-voor-spaanse-asiels.html
2e transport vorige winter naar Cordoba
http://galgonieuws.web-log.nl/berichtjes_over_galgos/meer.html
http://galgonieuws.web-log.nl/berichtjes_over_galgos/meer.html
Stories of rescued dogs
From everyday life of the Spanish foster mom Helena
juli 2009
ALMA
Alma is a Podenco and she was trapped in a hunters trap in which she lost a leg, her owner stopped feeding her . We rescued her and now she is very happy and adopted.
Alma is a Podenco and she was trapped in a hunters trap in which she lost a leg, her owner stopped feeding her . We rescued her and now she is very happy and adopted.
LAIKA
To Laika we asked it one lady who the tapeworm all the day in bacón locked up and the daughter of that lady is very violent and she even gave tremendous beatings him getting to throw it against the wall. Me the welcome suit and as I saw that she began to be happy and did not separate of my I decided to adopt her. She died of an unfortunate accident of which I cannot speak without putting to me to cry, it was an error mine that will not pardon me in the life.
To Laika we asked it one lady who the tapeworm all the day in bacón locked up and the daughter of that lady is very violent and she even gave tremendous beatings him getting to throw it against the wall. Me the welcome suit and as I saw that she began to be happy and did not separate of my I decided to adopt her. She died of an unfortunate accident of which I cannot speak without putting to me to cry, it was an error mine that will not pardon me in the life.
TOMAS
Tomas was found walking the streets at Christmas in Seville, one of our volunteers rescued him and took him to the kennels.
It was my turn to take him to the vets because he was unwell, he could hardly stand up and at the kennels they did not realize that he could not reach the food and water.
The vet gave him just 1 - 2 weeks of life, he was very old and so I decided that he would not die alone and in a cage at the kennels so I brought him home with me. He lasted another 5 months and at least he was happy, I miss him very much.
Tomas was found walking the streets at Christmas in Seville, one of our volunteers rescued him and took him to the kennels.
It was my turn to take him to the vets because he was unwell, he could hardly stand up and at the kennels they did not realize that he could not reach the food and water.
The vet gave him just 1 - 2 weeks of life, he was very old and so I decided that he would not die alone and in a cage at the kennels so I brought him home with me. He lasted another 5 months and at least he was happy, I miss him very much.
TITA
Tita was rescued by my colleagues along with others in some caves at a small town near to Sevilla.They were living in terrible conditions and i took her home along with Merlin.
Tita started to get better and gain some weight, we did not realize that the weight was due to the fact that she was pregnant, she had a beautiful baby on the 31st of December. Tita is living happily adopted in Seville.
Tita was rescued by my colleagues along with others in some caves at a small town near to Sevilla.They were living in terrible conditions and i took her home along with Merlin.
Tita started to get better and gain some weight, we did not realize that the weight was due to the fact that she was pregnant, she had a beautiful baby on the 31st of December. Tita is living happily adopted in Seville.
ARLEQUIN
This dog with only 4 months old was on the streets for some time, the people in the town would not help him because of the way he looked, fortunately a friend who works in the emergency hotline, received the call that he had gone into a Chinese shop. She called Teresa and we went for him. We took him to the vets, bathed him and he had sarna. He was in the vets one night and the next day I took him home to make him better with his medication. He was adopted by a volunteer from galgos 112 and now lives very happily with her in Barcelona.
MILAGROS
Milagros was rescued from the country in Huelva, she was already ill with leishmania, her kidneys were bad and she was old and very frightened.
I fostered her for what was supposed to be one week and that week turned into 2 years because I adopted her. I loved her with all my soul (like all of them) but she was very special to me.
Milagros was rescued from the country in Huelva, she was already ill with leishmania, her kidneys were bad and she was old and very frightened.
I fostered her for what was supposed to be one week and that week turned into 2 years because I adopted her. I loved her with all my soul (like all of them) but she was very special to me.
TANQUE
I received the call about Tanque from somebody i know, she told me he was tied up to a tree, it was mid august (45º) and o did not even stop to think, I went to get him and I found him just like you can see in the photo. I took him to the vets and he had saran, I took him home but only for two days, he was very boisterous and he hurt my other dogs even though he was only playing.
I received the call about Tanque from somebody i know, she told me he was tied up to a tree, it was mid august (45º) and o did not even stop to think, I went to get him and I found him just like you can see in the photo. I took him to the vets and he had saran, I took him home but only for two days, he was very boisterous and he hurt my other dogs even though he was only playing.
So I took him to the kennels, I visited him every week, played with him, took him for walks and gave him treats. He had to go to the vets every 15 days and at last he was totally cured. He was adopted and month later the family took him to the vets, you cannot imagine how he was, he had lost around 15 kilos and he had saran again because his defenses had gone down, so we took him off the family and we put him in the kennels again.
He was in the kennels for another year and a half and finally his angel arrived from Aviles, she came with friends so they could drive the 9-10 hours taking turns without stopping. They brought with them loads of presents for the animals at the refuge, they ate with us and then went back to their home with Tanque
Tanque now lives totality happy and healthy with 3 more bulldogs.
He was in the kennels for another year and a half and finally his angel arrived from Aviles, she came with friends so they could drive the 9-10 hours taking turns without stopping. They brought with them loads of presents for the animals at the refuge, they ate with us and then went back to their home with Tanque
Tanque now lives totality happy and healthy with 3 more bulldogs.
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
.................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Op 24 september 2009 is Galgo Support Holland een officiële stichting geworden en heet nu Stichting GalgoSupportHolland.
Ongeveer een half jaar geleden kwamen we op het idee om een eigen organisatie te starten.
Belangrijk voor ons was om samen te werken met andere organisaties en de Spaanse vrijwilligers. Hoe meer samenwerking er is hoe meer de Spaanse honden geholpen kunnen worden. Wij zijn er van overtuigd dat samenwerking de beste manier is om daar te helpen waar hulp nodig is.
De naam GalgoSupportHolland was snel gevonden en dankzij andere enthousiaste mensen die met ons meedachten, werd ons idee een feit. We wisten dat een website een heel belangrijke rol zou hebben bij het opzetten van een organisatie. Wat waren wij blij dat Piet Slob ons aanbood ons te willen helpen met het opzetten van een website en deze te sponsoren (Flevotech). Een goed opgezette website is immers een heel belangrijk communicatiemiddel.
Op 10 juli ging de website de lucht in.
Piet heeft er voor gezorgd dat onze website toegankelijk is voor iedereen en waar andere organisaties ook gebruik van kunnen maken. De statistieken wijzen uit dat de site goed bezocht wordt en dat is een goed teken.
Ons volgende doel was een officiële erkenning te hebben, zodat we verder kunnen groeien.
Met het groeien van de organisatie en de daarbij behorende verantwoordelijkheden en financiën is een stichting de meest geschikte juridische vorm.
Dankzij de inspanningen en inzet van velen is dit een feit geworden.
Nu de officiële stichting een feit is kunnen wij ons nog meer concentreren op de toekomst. Daarin willen wij onze doelstelling niet veranderen. Het streven is en blijft een belangeloze inzet van hen die deel uitmaken van de stichting. Wij blijven ons inzetten voor de mishandelde en verwaarloosde galgo's en voor andere Spaanse honden die hulp hard nodig hebben.
We zijn heel trots met deze stap en willen graag een ieder bedanken die ons gesteund en geïnspireerd hebben. Zonder deze mensen waren wij nooit op de plaats waar we nu zijn.
Team van GalgoSupportHolland.
Belangrijk voor ons was om samen te werken met andere organisaties en de Spaanse vrijwilligers. Hoe meer samenwerking er is hoe meer de Spaanse honden geholpen kunnen worden. Wij zijn er van overtuigd dat samenwerking de beste manier is om daar te helpen waar hulp nodig is.
De naam GalgoSupportHolland was snel gevonden en dankzij andere enthousiaste mensen die met ons meedachten, werd ons idee een feit. We wisten dat een website een heel belangrijke rol zou hebben bij het opzetten van een organisatie. Wat waren wij blij dat Piet Slob ons aanbood ons te willen helpen met het opzetten van een website en deze te sponsoren (Flevotech). Een goed opgezette website is immers een heel belangrijk communicatiemiddel.
Op 10 juli ging de website de lucht in.
Piet heeft er voor gezorgd dat onze website toegankelijk is voor iedereen en waar andere organisaties ook gebruik van kunnen maken. De statistieken wijzen uit dat de site goed bezocht wordt en dat is een goed teken.
Ons volgende doel was een officiële erkenning te hebben, zodat we verder kunnen groeien.
Met het groeien van de organisatie en de daarbij behorende verantwoordelijkheden en financiën is een stichting de meest geschikte juridische vorm.
Dankzij de inspanningen en inzet van velen is dit een feit geworden.
Nu de officiële stichting een feit is kunnen wij ons nog meer concentreren op de toekomst. Daarin willen wij onze doelstelling niet veranderen. Het streven is en blijft een belangeloze inzet van hen die deel uitmaken van de stichting. Wij blijven ons inzetten voor de mishandelde en verwaarloosde galgo's en voor andere Spaanse honden die hulp hard nodig hebben.
We zijn heel trots met deze stap en willen graag een ieder bedanken die ons gesteund en geïnspireerd hebben. Zonder deze mensen waren wij nooit op de plaats waar we nu zijn.
Team van GalgoSupportHolland.
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Approximately a half year ago, we came to the idea of starting our own organization.
It was important for us to collaborate with other organizations and the Spanish volunteers. The more cooperation there is, the more Spanish dogs can be helped. We are convinced that collaboration is the best way there is to help where help is needed.
The name Galgo Support Holland was soon found and thanks to other enthusiastic people who shared our ideas with us, our idea was a fact. We knew that a website would have a very important role in setting up an organization. We were so glad that Piet Slob offered tu help us to set up a website and to sponsor us (Flevotech). A well designed website is a very important form of communication.
On July 10 the site was in the air.
Piet has ensured that our website is accessible to all and that other organizations can also make us of. Statistics indicate that the site is well attended and that's a good sign.
Our next goal was to have an official recognition, so we can grow.
With the growth of the organization and its responsibilities and finance, a foundation is the most appropriate legal form.
Thanks to the efforts and dedication of many people this is now a fact.
On September 24, 2009 is Galgo Support Holland became an official foundation and is now called Foundation Galgo Support Holland.
Now the official foundation is a fact ,we can concentrate more on the future. It will not change our goal. The aim is and remains an unselfish commitment of those who are part of the foundation. We remain committed to the abused and neglected Spanisch Galgo's and other dogs that desperately need help.
We are very proud of this step and would like to thank everyone who supported and inspired us. Without these people we would never be where we are today.
The team of GalgoSupport Holland.
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Bewakings camera's
oktober 2009
Op 14 oktober j.l. werd ik uitgenodigd door dhr. Golubew, installateur alarm en beveiliging van de firma Techno Security Systems uit 's-Gravenhagen (Leidschendam). Dit naar aanleiding van mijn verhaal over de onveiligheid van de shelters in Spanje en over de diefstallen van de honden aldaar.
Na een hartelijk welkom met een bakje koffie kreeg ik een rondleiding door zijn bedrijf, wat veel indruk op mij heeft gemaakt. Bij het magazijn aangekomen vroeg dhr. Colubew mij hoe een gemiddelde shelter er uitziet. Nadat ik aan hem dit uitgelegd had gingen de kasten open en hij toonde mij een harddisc-recorder waarop zes camera's op aangesloten kunnen worden. Deze recorder is met 2 harddics van ieder 120GB geheugen, dus 240GB opslagruimte (en dat is heel veel) uitgerust.
Daarnaast ook 5 camera's met diverse lenzen, 2 behuizingen, een zwakstroomverdeler en alles wat er verder bij hoort.
Ik werd er helemaal stil van, te bedenken dat dit topmateriaal is. Hiermee kan men een shelter compleet in beeld brengen en volledig bewaken.
Het motto van dhr. Colubew is dan ook "als je iets doet moet je het goed doen", en dat heeft hij dan ook meer dan waar gemaakt.
Nadat we alles ingeladen hadden en dhr. Colubew mij vertelde dat hij er over zal nadenken of hij in de toekomst meer kan betekenen voor GSH, ben ik met een zeer voldaan gevoel naar huis gereden.
Hierbij wil ik namens GSH dhr. A. Golubew en zijn zoon Mark van Techno Security Systems bedanken voor deze zeer gulle gift.
We zullen later op de site bekend maken naar welke shelter deze camera's gaan. Indien mogelijk zullen wij zelf de camera's in de shelter gaan plaatsen.
Wij houden jullie natuurlijk op de hoogte
Janus
Daarnaast ook 5 camera's met diverse lenzen, 2 behuizingen, een zwakstroomverdeler en alles wat er verder bij hoort.
Ik werd er helemaal stil van, te bedenken dat dit topmateriaal is. Hiermee kan men een shelter compleet in beeld brengen en volledig bewaken.
Het motto van dhr. Colubew is dan ook "als je iets doet moet je het goed doen", en dat heeft hij dan ook meer dan waar gemaakt.
Nadat we alles ingeladen hadden en dhr. Colubew mij vertelde dat hij er over zal nadenken of hij in de toekomst meer kan betekenen voor GSH, ben ik met een zeer voldaan gevoel naar huis gereden.
Hierbij wil ik namens GSH dhr. A. Golubew en zijn zoon Mark van Techno Security Systems bedanken voor deze zeer gulle gift.
We zullen later op de site bekend maken naar welke shelter deze camera's gaan. Indien mogelijk zullen wij zelf de camera's in de shelter gaan plaatsen.
Wij houden jullie natuurlijk op de hoogte
Janus
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Aankomst Helena met Tina en Lunes
Oktober 2009
Na vele voorbereidingen, zowel van Helena's kant als van onze kant, was het dan zover.
Op 23 oktober kwam Helena aan met Tina en Lunes op Rotterdam airport.
Karin en Piet, Sandy en Wim, Marjoleine, Hans en Elly, Miranda en wij (Janus en Anja).
waren naar 16-hoven gekomen om Helena en de 2 meisjes te verwelkomen.
After many preparations, both of Helena's side and our side, the big day was there.
On October 23 Helena arrived at Rotterdam airport with Tina and Lunes.
Karin and Piet, Sandy and Wim, Marjoleine, Hans and Elly, Miranda, and we (Janus and Anja) had come to Rotterdam Airport to give Helena and the girls a warm welcome.
Op 23 oktober kwam Helena aan met Tina en Lunes op Rotterdam airport.
Karin en Piet, Sandy en Wim, Marjoleine, Hans en Elly, Miranda en wij (Janus en Anja).
waren naar 16-hoven gekomen om Helena en de 2 meisjes te verwelkomen.
After many preparations, both of Helena's side and our side, the big day was there.
On October 23 Helena arrived at Rotterdam airport with Tina and Lunes.
Karin and Piet, Sandy and Wim, Marjoleine, Hans and Elly, Miranda, and we (Janus and Anja) had come to Rotterdam Airport to give Helena and the girls a warm welcome.
Het duurde niet lang of Helena kwam met de twee vliegtuigbenches in de aankomsthal. Twee schitterende mooie benches die Helena in Spanje voor GSH gekocht heeft.
It was not long before Helena arrived by plane and came into the arrival hall with two benches carrying Tina and Lunes. These two beautiful benches were bought by Helena in Spain for GSH.
Tina, die de naam Jara had gekregen, en Lunes zijn twee hele lieve en mooie galga's die opgevangen zouden worden in een pleeggezin. Maar zover is het niet gekomen, beide meisjes zijn geadopteerd door 1 familie. Wat geweldig, Jara (Tina) en Lunes samen bij liefdevolle mensen waar ze een mooie toekomst tegemoet gaan.
Helena verbleef het weekend bij ons en het waren geweldige dagen.
Vrijdagavond een rustige, gezellige avond bij ons thuis. Helena was zo blij om Anouk en Ray, 2 van onze honden die bij Helena in de pleeg hebben gezeten, terug te zien. Ze vond het geweldig om ook de andere honden en de katten te ontmoeten, ze genoot! Ze had hondensnacks mee genomen en ook de katten waren niet vergeten, ook die kregen lekkere kattensnacks. Ook voor ons, voor Karin en Piet, voor Sandy en haar zoon Vincent, Marjoleine en Caroline had ze presentjes meegenomen. Bij al die leuke presentjes waar we allemaal heel blij mee waren, zat een geweldig mooi cadeau. We kregen van Helena een van de nieuwe vliegtuigbenches! Wat een enorm mooi cadeau en wat vreselijk lief!
Zaterdag hadden we een strandwandeling in Oostvoorne gepland. Eerst even naar Caroline en Piet, zij hebben galgo Marti die uit de shelter van El Refugio Escuela (RES) komt. Na een bakje koffie met heerlijke taart, gingen we met ze allen richting strand. Daar ontmoette Helena de galga-mix Anna van Marian en René, die Helena als pup heeft opgevangen.
Tja, we hoeven niet te vertellen hoe Helena dit weerzien van Marti en Anna vond, we weten immers dat de vrijwilligers van RES van de honden blijven houden en willen weten hoe het met ze gaat?
Tja, we hoeven niet te vertellen hoe Helena dit weerzien van Marti en Anna vond, we weten immers dat de vrijwilligers van RES van de honden blijven houden en willen weten hoe het met ze gaat?
Het was een heerlijke wandeling, ondanks de regen. Helena genoot van de honden die zo heerlijk vrij aan het rennen waren en vertelde dat dit een paradijs voor de honden is.
Nadat we na de wandeling in Paviljoen de Meidoorn nog iets gedronken hadden, gingen we weer richting huis.
Nadat we na de wandeling in Paviljoen de Meidoorn nog iets gedronken hadden, gingen we weer richting huis.
Tina, who had been named Jara and Lunes are two very sweet and beautiful Galga's who would be placed in a foster home. But luckily, before going to their foster family, the two girls were adopted by 1 family. How wonderful, Jara (Tina) and Lunes living together with loving people where they are going to have a great future.
Helena spent the weekend with us and that were two great days:
Friday evening we stayed home and had a nice, quiet and cozy evening. Helena was so happy to see Ray and Anouk, 2 of our dogs who had stayed in foster care with Helena. She loved to see them and also to meet our other dogs and cats, Helena enjoyed it! She had taken dog snacks and also the cats were not forgotten, they were given some very tasty cat snacks. For us, for Karin and Peter, for Sandy and her son Vincent, Marjoleine and Caroline Helena had brought presents. We all were very happy with these great gifts, but she had one more very special present, Helena has bought 2 new aircraft benches! What a great gift and so very sweet!
Friday evening we stayed home and had a nice, quiet and cozy evening. Helena was so happy to see Ray and Anouk, 2 of our dogs who had stayed in foster care with Helena. She loved to see them and also to meet our other dogs and cats, Helena enjoyed it! She had taken dog snacks and also the cats were not forgotten, they were given some very tasty cat snacks. For us, for Karin and Peter, for Sandy and her son Vincent, Marjoleine and Caroline Helena had brought presents. We all were very happy with these great gifts, but she had one more very special present, Helena has bought 2 new aircraft benches! What a great gift and so very sweet!
Saturday we had planned a beach walk in Oostvoorne. First we went to Caroline and Piet, they have adopted Galgo Marti from the shelter of El Refugio Escuela (RES). After a cup of coffee and delicious cake, we all went towards the beach. There we met Ana, the Galga mix of Marian and Rene, who has stayed in foster with Helena as a puppy.
Well, we do not have to tell you how this reunion of Helena with Anna and Marti went along, we know that the volunteers of the RES keep loving the dogs and always want to know how they are doing in Holland.
It was a lovely walk, despite the rain. Helena enjoyed the wonderful sight of our dogs running free on the beach and she told us that this is a paradise for dogs.
Then we walked back to the Pavilion "De Meidoorn" for another drink, and we went back home.
Well, we do not have to tell you how this reunion of Helena with Anna and Marti went along, we know that the volunteers of the RES keep loving the dogs and always want to know how they are doing in Holland.
It was a lovely walk, despite the rain. Helena enjoyed the wonderful sight of our dogs running free on the beach and she told us that this is a paradise for dogs.
Then we walked back to the Pavilion "De Meidoorn" for another drink, and we went back home.
's Avonds kwamen Sandy en haar zoon Vincent, Marjoleine en Bas en Raymond en Sandra gezellig langs en onder het genot van een drankje en lekkere hapjes werd er ook nu weer veel gepraat en gelachen. Een gezellige, relaxte avond.
Zondag stond in het teken van een dagje Flevoland bij Karin en Piet. Daar aangekomen werden wij en onze honden enthousiast ontvangen door Karin en Piet, hun kinderen en hun 7 honden.
Het huis was een gezellige beestenboel met 12 honden en het ging allemaal prima. Onvoorstelbaar dat zoveel honden zo goed met elkaar om gaan.
Het huis was een gezellige beestenboel met 12 honden en het ging allemaal prima. Onvoorstelbaar dat zoveel honden zo goed met elkaar om gaan.
Helena genoot van alle honden, groot en klein en vond het geweldig om Zeus, die ook in de shelter van RES heeft gezeten, terug te zien.
Na de koffie en de heerlijke soep met tosties zijn we naar de paarden gegaan waar Helena met Piet een ritje heeft gemaakt met de sulki.
Na de koffie en de heerlijke soep met tosties zijn we naar de paarden gegaan waar Helena met Piet een ritje heeft gemaakt met de sulki.
Na een paar uurtjes bij de paarden te hebben doorgebracht, reden we naar een heel bijzonder verval van de Ketelmeersluis waar Helena kon zien dat ons land lager ligt dan het water, zo'n 6 meter diep. Helena vond het erg interessant om dit te zien.
In the evening Sandy and her son Vincent, Marjoleine and Bas and Raymond and Sandra arrived and there was much talk and laughter while enjoying drinks and snacks. A pleasant, relaxed evening.
Sunday we spent the day with Karin and Piet in Flevoland. When we arrived with our dogs , we were enthusiastically received by Karin and Piet, their children and their 7 dogs.
It was a nice animal kingdom with 12 dogs. Astonishing to see that so many dogs go along so well with each other.
Helena enjoyed all dogs, big and small, and she loved it to meet Zeus, who was also in the shelter of RES.
After coffee and delicious soup with French toast we went to the horses where Helena and Piet made a nice ride on the sulky.
After having spent a few hours with the horses , we drove to a very special place, the decay of the Ketelmeer sluis where Helena could see that our country is about 6 meters below sea level. Helena was very impressed to see this.
It was a nice animal kingdom with 12 dogs. Astonishing to see that so many dogs go along so well with each other.
Helena enjoyed all dogs, big and small, and she loved it to meet Zeus, who was also in the shelter of RES.
After coffee and delicious soup with French toast we went to the horses where Helena and Piet made a nice ride on the sulky.
After having spent a few hours with the horses , we drove to a very special place, the decay of the Ketelmeer sluis where Helena could see that our country is about 6 meters below sea level. Helena was very impressed to see this.
Daarna nog een heerlijke wandeling gemaakt in het mooie Roggebotbos waar de honden weer heerlijk vrij konden rennen. Het was genieten van de mooie natuur en de rust en natuurlijk van de honden.
Na de wandeling gezellig bij Karin en Piet met een drankje en lekker snacks gerelaxt en om 20.00 uur gingen we weer richting huis.
De tijd ging veel te snel en was het zo weer maandagmorgen. Om 07.00 uur vloog Helena weer richting Malaga, moe maar voldaan van alle indrukken die ze heeft opgedaan.
Het afscheid was moeilijk, maar we zijn heel blij dat Helena bij ons was.
Na de wandeling gezellig bij Karin en Piet met een drankje en lekker snacks gerelaxt en om 20.00 uur gingen we weer richting huis.
De tijd ging veel te snel en was het zo weer maandagmorgen. Om 07.00 uur vloog Helena weer richting Malaga, moe maar voldaan van alle indrukken die ze heeft opgedaan.
Het afscheid was moeilijk, maar we zijn heel blij dat Helena bij ons was.
Het is een super leuk weekend geweest, veel gepraat, veel gelachen en leuke dingen gedaan.
En niet te vergeten…..Jara(Tina) en Lunes zijn geadopteerd! Wat een mooi weekend!
En niet te vergeten…..Jara(Tina) en Lunes zijn geadopteerd! Wat een mooi weekend!
After this pleasant walk we went back with Karen and Piet for a relaxing drink and tasty snacks and at 20.00 we went back towards home.
The time went by too fast and soon it was Monday morning. At 07.00 hours in the morning Helena flew back towards Malaga, tired but satisfied with all impressions she had enjoyed.
Saying goodbye was hard, but we are very pleased that Helena has stayed with us.
It has been a super nice weekend, much talking, much laughter and doing special things.
And do not forget ... .. Jara (Tina) and Lunes who are adopted! What a beautiful weekend!
The time went by too fast and soon it was Monday morning. At 07.00 hours in the morning Helena flew back towards Malaga, tired but satisfied with all impressions she had enjoyed.
Saying goodbye was hard, but we are very pleased that Helena has stayed with us.
It has been a super nice weekend, much talking, much laughter and doing special things.
And do not forget ... .. Jara (Tina) and Lunes who are adopted! What a beautiful weekend!
Willen wij natuurlijk nog Helena bedanken voor alles wat ze gedaan heeft. Voor het opvangen van Lunes, de verzorging, het regelen van de sterilisatie en alle zorg wat daarbij komt kijken. De papieren en het kopen van de vliegtuigbenches, zodat de honden vervoerd konden worden.
En natuurlijk de mooie foto's en de filmpjes die ze ons toestuurde en ons hiermee op de hoogte hield hoe het met Lunes ging. En ook nog eens een dag Tina opgevangen om de volgende dag om 06.00 uur met beide honden naar Malaga airport te rijden.
En natuurlijk de mooie foto's en de filmpjes die ze ons toestuurde en ons hiermee op de hoogte hield hoe het met Lunes ging. En ook nog eens een dag Tina opgevangen om de volgende dag om 06.00 uur met beide honden naar Malaga airport te rijden.
Helena, lieve vriendin, namens GSH heel veel dank voor alles wat je gedaan hebt en voor de fijne dagen dat je bij ons was!
Of course we want to thank Helena for all she has done. For the flying over of Lunes and Tina, for taking care of their sterilization of all the after care what it involves. The paperwork and the purchase of the aircraft benches, so the dogs could be transported.
And of course the beautiful pictures and movies that she sent to us to inform us how it went along with Lunes. And also the taking care of Tina for 1 day to go the next day at 06.00 hours with the two dogs to Malaga airport.
Helena, dear friend, on behalf of GSH many thanks for everything you did and for the fine days that you spent with us!
And of course the beautiful pictures and movies that she sent to us to inform us how it went along with Lunes. And also the taking care of Tina for 1 day to go the next day at 06.00 hours with the two dogs to Malaga airport.
Helena, dear friend, on behalf of GSH many thanks for everything you did and for the fine days that you spent with us!
Janus en Anja
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
2010
De hel voor de Galgo's is begonnen.
Martha en Sandro
Martha en Sandro
Januari 2010
Het jachtseizoen loopt op z'n eind en we weten allemaal wat dat betekent. De Galgo
's zijn niet meer nodig, men hoeft geen gebruik meer te maken van hun diensten. Vele Galgo's worden gedumpt, op een afschuwelijke manier mishandeld en vermoord.
Sandra van onze shelter, stuurde deze beelden van deze eerste slachtoffers, Martha en Sandro.
's zijn niet meer nodig, men hoeft geen gebruik meer te maken van hun diensten. Vele Galgo's worden gedumpt, op een afschuwelijke manier mishandeld en vermoord.Sandra van onze shelter, stuurde deze beelden van deze eerste slachtoffers, Martha en Sandro.
Martha werd gevonden met open botbreuken aan een heup en poot. Ze kon niet lopen en had vreselijk veel pijn. Martha is geopereerd, maar het heeft een lange tijd nodig eer de open wonden dicht zullen zijn.
Na een tijdje bij pleegmoeder Helena kan Martha nu opstaan en al een beetje lopen. Ze heeft nog steeds veel pijn van het verzorgen van de open wonden, maar ze ondergaat de pijnlijke behandelingen moedig en geduldig. Martha heeft geleerd Helena te vertrouwen, maar ze is nog erg bang voor mensen. Hoe kan het ook anders, na zoveel afschuwelijke leed dat haar is aangedaan! Martha is nog steeds met revalideren bezig en moeten haar wonden nog elke dag verzorgd worden. Deze lieve meid heeft nog een lange weg te gaan.
Sandro heeft een aantal dagen met gebroken heupen en zijn lijf vol met hagel op de snelweg gelegen, uitgedroogd en kon niet lopen. Op de video is het zien dat een bot van de gebroken heup dwars door de huid naar zijn rug is gegaan, een open botbreuk, net als Martha. En of dit allemaal al niet genoeg is, Sandro had ook veel pijn in zijn borstkas, doordat er teveel lucht en gassen in de pleuraholte zaten waardoor de longen tijdens het ademen niet kunnen ontplooien en de longen kunnen inklappen. Sandro kon de eerste 3 dagen niet eten van de pijn. Gelukkig heeft hij nu voor het eerst een beetje gegeten, wat een vechter! Donderdag gaat Sandro naar de chirurg en wordt er bekeken wat er gedaan moet worden, wat voor een operatie er nodig zal zijn.
Ook Sandro heeft nog vele hindernissen te gaan.
Er is hard geld nodig om de operaties te kunnen betalen. Alleen de operatie van Martha heeft al meer dan 800,00 euro gekost. De operatie van Sandro zal minstens zoveel gaan kosten.
Wij willen natuurlijk graag helpen om het geld bij elkaar te krijgen en vragen daarbij uw hulp. Wilt u ook helpen om de operaties van Martha en Sandro te betalen? Zij, de vrijwilligers en wij zullen u daar zeer dankbaar voor zijn!
U kunt u bijdrage storten op onze bankrekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo Support Holland o.v.v. Martha en Sandro.
Uiteraard houden wij u op de hoogte hoe het met Martha en Sandro gaat.
Alvast onze hartelijke dank!
Er is hard geld nodig om de operaties te kunnen betalen. Alleen de operatie van Martha heeft al meer dan 800,00 euro gekost. De operatie van Sandro zal minstens zoveel gaan kosten.
Wij willen natuurlijk graag helpen om het geld bij elkaar te krijgen en vragen daarbij uw hulp. Wilt u ook helpen om de operaties van Martha en Sandro te betalen? Zij, de vrijwilligers en wij zullen u daar zeer dankbaar voor zijn!
U kunt u bijdrage storten op onze bankrekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo
Support Holland o.v.v. Martha en Sandro.Uiteraard houden wij u op de hoogte hoe het met Martha en Sandro gaat.
Alvast onze hartelijke dank!
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 7 maart Martha
Het is alweer een tijdje geleden dat we nieuws over Martha kregen. En dat is niet zo vreemd, want het gaat nog niet goed met Martha. De wonden aan haar poot willen maar niet dichtgaan. Nog steeds moeten de wonden elke dag verzorgd worden, wat voor Martha een pijnlijke behandeling is.
Arme Martha, het valt niet mee voor haar! Wat is haar pootje erg beschadigd en wat vreselijk dat het nog steeds niet wil genezen.
Laten we heel hard duimen en hopen dat er snel verbetering komt en de wonden eindelijk zullen helen
Houd vol Martha, we denken aan je meisje!
Het is alweer een tijdje geleden dat we nieuws over Martha kregen. En dat is niet zo vreemd, want het gaat nog niet goed met Martha. De wonden aan haar poot willen maar niet dichtgaan. Nog steeds moeten de wonden elke dag verzorgd worden, wat voor Martha een pijnlijke behandeling is.
Arme Martha, het valt niet mee voor haar! Wat is haar pootje erg beschadigd en wat vreselijk dat het nog steeds niet wil genezen.
Laten we heel hard duimen en hopen dat er snel verbetering komt en de wonden eindelijk zullen helen
Houd vol Martha, we denken aan je meisje!
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 17 april 2010
Martha is weer bij de dierenarts geweest. Ze heeft nog steeds veel pijn aan haar poot. Na weer goed onderzocht te zijn, blijkt dat Martha een kapotte/afgescheurde pees in haar elleboog heeft. Martha moet geopereerd worden om te kijken in hoeverre de pees beschadigd is en of deze met de operatie hersteld kan worden. Als de pees niet gehecht kan worden, zal haar poot zo gezet worden dat ze die niet meer kan buigen, waardoor ze geen pijn meer zal hebben. De operatie kan pas gedaan worden als de wonden dicht zijn.
Arme Martha, het zit niet mee voor dit meisje. Laten we hopen dat de wonden snel zullen genezen, zodat ze geopereerd kan worden en ze van haar pijn verlost wordt. We houden u op de hoogte!
Arme Martha, het zit niet mee voor dit meisje. Laten we hopen dat de wonden snel zullen genezen, zodat ze geopereerd kan worden en ze van haar pijn verlost wordt. We houden u op de hoogte!
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update Martha 1 juli 2010
Het gaat beter met Martha. De wond begint te helen, is nu meer gesloten en bloedt niet meer. Het lijkt erop dat de heling voortzet en de wond uit zichzelf weer dicht gaat. Besloten is een week tot 10 dagen te wachten in de hoop zodoende weer een operatie te voorkomen. Als na deze 10 dagen de wond geheel gesloten is, zal de chirurg Martha opereren om een plaat in te brengen om te elleboog te fixeren. Martha zal haar elleboog daarna niet meer kunnen buigen, maar Martha zal toch een vrijwel normaal leven kunnen hebben. Ze zal nog kunnen rennen, springen enz. Als na deze 10 dagen de wond niet dicht is, zal de chirurg haar opereren en de wond hechten.
Martha voelt zich duidelijk een stuk beter dan ze was. Ze gaat nu elke dag met haar pleegmoeder wandelen in het park, waar ze veel andere honden ontmoet. Ze krijgt meer en meer vertrouwen en wordt steeds vrolijker.
Wat een goed nieuws dat er vooruitgang te zien is en vooral dat Martha zich blijer voelt.
Dat zal haar zeker helpen bij de genezing. Goed zo Martha, ga zo door meisje!
Natuurlijk blijven we hard hopen dat de wond verder uit zichzelf geneest en er geen extra operatie nodig is. Dan kan ze eerder verder geholpen worden aan haar pootje en aan een nieuw leven beginnen, een leven zonder ellende en pijn!
Geld voor de kosten van de operatie(s) is nog altijd hard nodig. Wilt u Martha steunen? U kunt uw bijdrage overmaken op onze bankrekeningnr. 578581612 t.n.v. van Galgo Support Holland o.v.v. Martha. Martha, de vrijwilligers en wij zullen u daar zeer dankbaar voor zijn.
Natuurlijk houden wij u op de hoogte hoe het met Martha gaat.
Het gaat beter met Martha. De wond begint te helen, is nu meer gesloten en bloedt niet meer. Het lijkt erop dat de heling voortzet en de wond uit zichzelf weer dicht gaat. Besloten is een week tot 10 dagen te wachten in de hoop zodoende weer een operatie te voorkomen. Als na deze 10 dagen de wond geheel gesloten is, zal de chirurg Martha opereren om een plaat in te brengen om te elleboog te fixeren. Martha zal haar elleboog daarna niet meer kunnen buigen, maar Martha zal toch een vrijwel normaal leven kunnen hebben. Ze zal nog kunnen rennen, springen enz. Als na deze 10 dagen de wond niet dicht is, zal de chirurg haar opereren en de wond hechten.
Martha voelt zich duidelijk een stuk beter dan ze was. Ze gaat nu elke dag met haar pleegmoeder wandelen in het park, waar ze veel andere honden ontmoet. Ze krijgt meer en meer vertrouwen en wordt steeds vrolijker.
Wat een goed nieuws dat er vooruitgang te zien is en vooral dat Martha zich blijer voelt.
Dat zal haar zeker helpen bij de genezing. Goed zo Martha, ga zo door meisje!
Natuurlijk blijven we hard hopen dat de wond verder uit zichzelf geneest en er geen extra operatie nodig is. Dan kan ze eerder verder geholpen worden aan haar pootje en aan een nieuw leven beginnen, een leven zonder ellende en pijn!
Geld voor de kosten van de operatie(s) is nog altijd hard nodig. Wilt u Martha steunen? U kunt uw bijdrage overmaken op onze bankrekeningnr. 578581612 t.n.v. van Galgo Support Holland o.v.v. Martha. Martha, de vrijwilligers en wij zullen u daar zeer dankbaar voor zijn.
Natuurlijk houden wij u op de hoogte hoe het met Martha gaat.
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 13 augustus 2010
Martha is bij de chirurg geweest. De wond wilde maar niet dicht gaan. De chirurg heeft een stuk huid van haar genomen en over de wond op de elleboog gehecht. Als alles goed verloopt en de wond eindelijk dicht is, kan Martha geopereerd worden om een plaat in haar poot te plaatsen. Martha heeft geen pees meer in haar elleboog, de peesverbinding is helemaal kapot. Hierdoor kan ze haar poot niet helemaal strekken en heeft ze veel pijn.
We moeten nu afwachten of de wond nu eindelijk gaat helen en ze verder geholpen kan worden.
Thuis is Martha erg rustig en blij, maar op straat, waar veel mensen zijn, verkeer is en lawaai, is ze altijd alert. Vooral voor mannen is Martha erg bang.
Toch gaat het al een stuk beter met Martha. Ze vertrouwt haar nieuwe pleegmoeder, die haar veel liefde geeft, haar goed verzorgt en er alles aan doet om Martha vertrouwen te leren krijgen. Martha is al een heel ander hondje geworden.
Martha verdient een fijne en liefdevolle familie, die haar kunnen geven wat ze zo hard nodig heeft: Liefde en respect!
We hopen dat Martha straks ook haar eigen familie zal krijgen waar ze een gelukkig leven zal hebben. Dit lieve meisje verdient nu wel eens wat zonneschijn in haar leven!
Martha is bij de chirurg geweest. De wond wilde maar niet dicht gaan. De chirurg heeft een stuk huid van haar genomen en over de wond op de elleboog gehecht. Als alles goed verloopt en de wond eindelijk dicht is, kan Martha geopereerd worden om een plaat in haar poot te plaatsen. Martha heeft geen pees meer in haar elleboog, de peesverbinding is helemaal kapot. Hierdoor kan ze haar poot niet helemaal strekken en heeft ze veel pijn.
We moeten nu afwachten of de wond nu eindelijk gaat helen en ze verder geholpen kan worden.
Thuis is Martha erg rustig en blij, maar op straat, waar veel mensen zijn, verkeer is en lawaai, is ze altijd alert. Vooral voor mannen is Martha erg bang.
Toch gaat het al een stuk beter met Martha. Ze vertrouwt haar nieuwe pleegmoeder, die haar veel liefde geeft, haar goed verzorgt en er alles aan doet om Martha vertrouwen te leren krijgen. Martha is al een heel ander hondje geworden.
Martha verdient een fijne en liefdevolle familie, die haar kunnen geven wat ze zo hard nodig heeft: Liefde en respect!
We hopen dat Martha straks ook haar eigen familie zal krijgen waar ze een gelukkig leven zal hebben. Dit lieve meisje verdient nu wel eens wat zonneschijn in haar leven!
....................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 7 oktober 2010
Martha heeft nog steeds veel last van haar poot. Deze week gaat pleegmoeder Isabel met haar naar de dierenarts en wordt er weer naar haar poot gekeken.
Afwachten is wat de dierenarts zegt, of ze geopereerd kan worden en wanneer de operatie zal plaatsvinden.
Dankzij de goede en liefdevolle zorg van Isabel, krijgt Martha steeds meer vertrouwen. Ze gaat veel naar het park waar ze andere mensen met honden ontmoet, en dat doet haar goed! Wat geweldig!
Nu heel hard hopen dat het goed gaat komen met haar poot, zodat dit lieve meisje nog meer kan genieten. Ze verdient het zo!!!
Afwachten is wat de dierenarts zegt, of ze geopereerd kan worden en wanneer de operatie zal plaatsvinden.
Dankzij de goede en liefdevolle zorg van Isabel, krijgt Martha steeds meer vertrouwen. Ze gaat veel naar het park waar ze andere mensen met honden ontmoet, en dat doet haar goed! Wat geweldig!
Nu heel hard hopen dat het goed gaat komen met haar poot, zodat dit lieve meisje nog meer kan genieten. Ze verdient het zo!!!
Geld voor de medische kosten en operatie is nog steeds hard nodig.
Wilt u Martha steunen, dan kunt u uw bijdrage overmaken op onze rekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo Support Holland o.v.v. Martha.
Martha, de vrijwilligers en wij zullen u daar heel dankbaar voor zijn!
Zodra we weer nieuws hebben over Martha, laten we het u natuurlijk weer weten!
Wilt u Martha steunen, dan kunt u uw bijdrage overmaken op onze rekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo Support Holland o.v.v. Martha.
Martha, de vrijwilligers en wij zullen u daar heel dankbaar voor zijn!
Zodra we weer nieuws hebben over Martha, laten we het u natuurlijk weer weten!
Eind goed al goed!
Na een lange weg van operaties en revalidatie is Martha nu zover dat ze naar haar eigen familie kan.
Martha loopt nog mank met haar linkervoorpoot, maar heeft absoluut geen pijn. De chirurg heeft besloten Martha niet meer te opereren. Martha rent en speelt en voelt zich prima!
Martha loopt nog mank met haar linkervoorpoot, maar heeft absoluut geen pijn. De chirurg heeft besloten Martha niet meer te opereren. Martha rent en speelt en voelt zich prima!
Tijdens ons bezoek aan de vrijwilligers van El Refugio Escuela hebben we Martha ontmoet.
Samen met andere honden liep ze heerlijk in een park te rennen. Martha ziet er goed uit, ze is veel minder angstig en heeft veel vertrouwen in haar plaagmoeder. Ze geniet zichtbaar van het vrij loslopen met andere honden en heeft meer vertrouwen in vreemde mensen. We konden haar aanhalen en gedroeg ze zich rustig.
Samen met andere honden liep ze heerlijk in een park te rennen. Martha ziet er goed uit, ze is veel minder angstig en heeft veel vertrouwen in haar plaagmoeder. Ze geniet zichtbaar van het vrij loslopen met andere honden en heeft meer vertrouwen in vreemde mensen. We konden haar aanhalen en gedroeg ze zich rustig.
Martha is klaar voor adoptie en we zoeken voor dit speciale meisje een fijne familie waar zij mag en kan zijn zoals ze is. Een familie die haar een gelukkig en mooi leven wil geven, want na alles wat ze heeft meegemaakt verdient Martha een fijn leven!
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Martha is geadopteerd!
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update Sandro 26 januari 2010
Sandro is bij de chirurg geweest en hij is er erger aan toe dan we dachten. Niet alleen zijn heup is gebroken, maar ook zijn staart is bij zijn ruggengraat gebroken. De zenuwen zijn ernstig beschadigd waardoor hij geen controle heeft over zijn ontlasting en urine.
Op dit moment krijgt Sandro een zware behandeling om te proberen de zenuwen weer te genezen. Over 4-5 dagen weten we of de behandeling heeft geholpen.
Sandro is nog niet geopereerd aan zijn heup, eerst moet afgewacht worden of de zenuwen zullen genezen. Laten we heel hard duimen en hopen dat de behandeling aanslaat en Sandro geopereerd kan worden. Sandro krijgt pijnstillers om de erge pijnen die hij heeft te verzachten. Wat heeft deze lieverd het vreselijk moeilijk en zwaar!
Hier ziet u een nieuw filmpje van Sandro, zijn trieste blik zegt genoeg!
Ook wij zeggen "Kom op Sandro, je kan het, kom op dappere jongen".
Sandro is bij de chirurg geweest en hij is er erger aan toe dan we dachten. Niet alleen zijn heup is gebroken, maar ook zijn staart is bij zijn ruggengraat gebroken. De zenuwen zijn ernstig beschadigd waardoor hij geen controle heeft over zijn ontlasting en urine.
Op dit moment krijgt Sandro een zware behandeling om te proberen de zenuwen weer te genezen. Over 4-5 dagen weten we of de behandeling heeft geholpen.
Sandro is nog niet geopereerd aan zijn heup, eerst moet afgewacht worden of de zenuwen zullen genezen. Laten we heel hard duimen en hopen dat de behandeling aanslaat en Sandro geopereerd kan worden. Sandro krijgt pijnstillers om de erge pijnen die hij heeft te verzachten. Wat heeft deze lieverd het vreselijk moeilijk en zwaar!
Hier ziet u een nieuw filmpje van Sandro, zijn trieste blik zegt genoeg!
Ook wij zeggen "Kom op Sandro, je kan het, kom op dappere jongen".
Zodra we weer nieuws hebben over Sandro laten we het u natuurlijk weten.
Laten we hopen dat het beter nieuws zal zijn! We denken aan je lieve Sandro! Houd vol dappere jongen!
Laten we hopen dat het beter nieuws zal zijn! We denken aan je lieve Sandro! Houd vol dappere jongen!
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 1 februari 2010
Goed nieuws over Sandro. Dankzij de allerbeste dierenartsen kan Sandro lopen, nog voor de operatie. Is dat niet geweldig?! En nog meer goed nieuws,
Sandro kan zelf plassen en heeft ook ontlasting gehad! Het lijkt erop dat de zenuwen niet gebroken zijn, wat een geluk.
Sandro heeft 3 operaties nodig. Vandaag (01-02) wordt Sandro geopereerd aan zijn heiligbeen. Als alles goed verloopt zal hij geopereerd worden aan zijn
heupen en waarschijnlijk ook aan zijn staart. Het is nog een lange weg te gaan voor Sandro.
Goed nieuws over Sandro. Dankzij de allerbeste dierenartsen kan Sandro lopen, nog voor de operatie. Is dat niet geweldig?! En nog meer goed nieuws,
Sandro kan zelf plassen en heeft ook ontlasting gehad! Het lijkt erop dat de zenuwen niet gebroken zijn, wat een geluk.
Sandro heeft 3 operaties nodig. Vandaag (01-02) wordt Sandro geopereerd aan zijn heiligbeen. Als alles goed verloopt zal hij geopereerd worden aan zijn
heupen en waarschijnlijk ook aan zijn staart. Het is nog een lange weg te gaan voor Sandro.
Wat was deze lieverd er slecht aan toe, hij kon niet lopen, een open botbreuk aan zijn heupen, zijn staart ernstig gebroken en zijn lichaam vol
met hagel. Sandro had de hoop opgegeven, hij was stervende. Maar nu wil hij weer leven! Dankzij iedereen die zo met hem meeleeft! Dankzij de kracht van
onze Spaanse vrienden, die de hoop niet opgeven en er alles aan doen om Sandro te helpen, met al hun liefde. En dankzij de allerbeste dierenartsen.
met hagel. Sandro had de hoop opgegeven, hij was stervende. Maar nu wil hij weer leven! Dankzij iedereen die zo met hem meeleeft! Dankzij de kracht van
onze Spaanse vrienden, die de hoop niet opgeven en er alles aan doen om Sandro te helpen, met al hun liefde. En dankzij de allerbeste dierenartsen.
Sandro staat aan het begin van zijn weg naar geluk!
Geld is nog steeds hard nodig om de operaties te kunnen betalen. Wilt u helpen om Sandro het eind van zijn weg naar geluk te bereiken? U kunt uw bijdrage overmaken op onze rekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo Support Holland o.v.v. Sandro.
Natuurlijk houden wij u op de hoogte over Sandro.
Natuurlijk houden wij u op de hoogte over Sandro.
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 7 februari 2010
De operatie van Sandro is goed verlopen. Het is nog afwachten of het goed zal blijven gaan en hij zijn staart kan behouden. De chirurg moet ook nog bekijken en beslissen of een operatie aan zijn heup nodig zal zijn. Sandro is nu bij vrijwilliger Maria Jesus in huis en het gaat beter met hem. Hij eet, hij slaapt en wilt zelfs spelen. Wat een wonder! Laten we hopen dat het goed met Sandro blijft gaan en hij zijn weg naar geluk verder kan afleggen. Zijn weg naar een mooie toekomst bij een liefdevolle familie!
De operatie van Sandro is goed verlopen. Het is nog afwachten of het goed zal blijven gaan en hij zijn staart kan behouden. De chirurg moet ook nog bekijken en beslissen of een operatie aan zijn heup nodig zal zijn. Sandro is nu bij vrijwilliger Maria Jesus in huis en het gaat beter met hem. Hij eet, hij slaapt en wilt zelfs spelen. Wat een wonder! Laten we hopen dat het goed met Sandro blijft gaan en hij zijn weg naar geluk verder kan afleggen. Zijn weg naar een mooie toekomst bij een liefdevolle familie!
Sandro is net als Martha (we verwachten binnenkort ook weer nieuws over Martha) op de goede weg.
Uw steun en hulp is nog hard nodig om de operaties en nazorg van deze lieverds te kunnen betalen. Wilt u ze net als wij blijven steunen en helpen, u kunt uw bijdrage overmaken op onze rekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo Support Holland o.v.v. Sandro en Martha.
Alvast onze hartelijke dank!
Uw steun en hulp is nog hard nodig om de operaties en nazorg van deze lieverds te kunnen betalen. Wilt u ze net als wij blijven steunen en helpen, u kunt uw bijdrage overmaken op onze rekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo Support Holland o.v.v. Sandro en Martha.
Alvast onze hartelijke dank!
Zodra wij weer nieuws hebben over Sandro en Martha, laten wij het u natuurlijk weer weten.
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 2 maart 2010
Sandro is weer bij de dierenarts geweest en het gaat goed met hem. Hij is zo dapper!
Over een paar weken moet hij weer naar de dierenarts en zal de dierenarts beslissen of het nodig zal zijn om zijn staart te amputeren of niet.
Hier foto's van Sandro van afgelopen weekend bij zijn pleeg Maria Jesus Wat is deze lieverd vooruit gegaan!!!
Sandro is weer bij de dierenarts geweest en het gaat goed met hem. Hij is zo dapper!
Over een paar weken moet hij weer naar de dierenarts en zal de dierenarts beslissen of het nodig zal zijn om zijn staart te amputeren of niet.
Hier foto's van Sandro van afgelopen weekend bij zijn pleeg Maria Jesus Wat is deze lieverd vooruit gegaan!!!
.................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 17 april 2010
Sandro is voor verder onderzoek van zijn staart bij de dierenarts geweest. Zoals eerder vermeld, was het afwachten of zijn staart goed zou kunnen genezen. Helaas zijn de zenuwen en het weefsel teveel beschadigd, heeft Sandro geen gevoel meer in zijn staart en kan hem niet meer bewegen. Zijn staart is blijvend verlamd. Om alle risico?s voor infecties en wonden uit te sluiten, zal zijn staart geamputeerd moeten worden.
Natuurlijk hadden we allemaal gehoopt dat amputatie niet nodig zou zijn, maar het is beter voor Sandro. Gelukkig is het geen al te grote ingreep en de verwachtingen zijn dat Sandro er niet al te veel last van zal ondervinden.
We weten hoe slecht hij eraan toe was, meer dood dan levend, zijn lijden. De zware operaties die hij heeft moeten ondergaan, zijn vechtlust? Sandro wilde leven! En Sandro leeft! Het gaat heel erg goed met hem, kijkt u maar eens naar het filmpje.
Natuurlijk hadden we allemaal gehoopt dat amputatie niet nodig zou zijn, maar het is beter voor Sandro. Gelukkig is het geen al te grote ingreep en de verwachtingen zijn dat Sandro er niet al te veel last van zal ondervinden.
We weten hoe slecht hij eraan toe was, meer dood dan levend, zijn lijden. De zware operaties die hij heeft moeten ondergaan, zijn vechtlust? Sandro wilde leven! En Sandro leeft! Het gaat heel erg goed met hem, kijkt u maar eens naar het filmpje.
Sandro zal zonder staart door het leven moeten, maar daar zal hij prima mee kunnen leven en zal dit zijn geluk niet in de weg staan!
Afwachten is wanneer hij geopereerd wordt. Als alles goed verloopt en de wond geneest goed, is deze kanjer klaar voor adoptie.
Wat geweldig zal het zijn als Sandro op de adopiepagina staat! Klaar om naar zijn eigen familie te gaan, klaar om aan zijn mooie toekomst te beginnen!
Afwachten is wanneer hij geopereerd wordt. Als alles goed verloopt en de wond geneest goed, is deze kanjer klaar voor adoptie.
Wat geweldig zal het zijn als Sandro op de adopiepagina staat! Klaar om naar zijn eigen familie te gaan, klaar om aan zijn mooie toekomst te beginnen!
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 28 mei 2010
We zijn heel blij u te kunnen laten weten dat het heel goed gaat met Sandro. De amputatie van zijn staart is prima verlopen, hij heeft geen pijn en over een paar dagen worden de hechtingen verwijderd. Ruim vijf maanden geleden werd Sandro meer dood dan levend gevonden en heeft hij vele hindernissen moeten doorstaan om zo ver te komen waar hij nu is. Dankzij goede dierenartsen, dankzij de liefdevolle zorg van de vrijwilligers en dankzij uw medeleven en donaties, is Sandro nu een sterke en gezonde hond. Sandro staat op de adoptiepagina, hij is klaar om naar zijn eigen familie te gaan.
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
We zijn heel blij u te kunnen laten weten dat het heel goed gaat met Sandro. De amputatie van zijn staart is prima verlopen, hij heeft geen pijn en over een paar dagen worden de hechtingen verwijderd. Ruim vijf maanden geleden werd Sandro meer dood dan levend gevonden en heeft hij vele hindernissen moeten doorstaan om zo ver te komen waar hij nu is. Dankzij goede dierenartsen, dankzij de liefdevolle zorg van de vrijwilligers en dankzij uw medeleven en donaties, is Sandro nu een sterke en gezonde hond. Sandro staat op de adoptiepagina, hij is klaar om naar zijn eigen familie te gaan.
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 15 juni 2010
Filmpje van Sandro. Kijk eens hoe blij hij is. Geen pijn , eenzaamheid en angst meer! En wat is hij mooi! Sandro is helemaal klaar om naar zijn eigen familie te gaan. Wie doet Sandro zijn verleden vergeten en geeft hem zijn forever home?!!!! Hij verdient het zo!!!!!
Filmpje van Sandro. Kijk eens hoe blij hij is. Geen pijn , eenzaamheid en angst meer! En wat is hij mooi! Sandro is helemaal klaar om naar zijn eigen familie te gaan. Wie doet Sandro zijn verleden vergeten en geeft hem zijn forever home?!!!! Hij verdient het zo!!!!!
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 20 oktober 2010
Tijdens bezoek aan shelter El Refugio Escuela hebben we Sandro Ontmoet. Samen kwam hij met zijn pleegmoeder naar ons. Sandro ziet er geweldig goed uit, een prachtige vacht, een hele mooie jongen. Het gaat erg goed met Sandro, hij is vreselijk lief en kan het prima vinden met andere honden, groot en klein.Tijdens ons
Sandro wacht nog steeds op zijn eigen familie. Wie gunt deze mooie jongen een warm en veilig plekje? Na alles wat hij heeft meegemaakt verdient hij zeker een mooi leven. Laat Sandro niet langer wachten, hij heeft erg hard een familie nodig waar hij gelukkig kan zijn en oh oh wat verdient hij dat!
Tijdens bezoek aan shelter El Refugio Escuela hebben we Sandro Ontmoet. Samen kwam hij met zijn pleegmoeder naar ons. Sandro ziet er geweldig goed uit, een prachtige vacht, een hele mooie jongen. Het gaat erg goed met Sandro, hij is vreselijk lief en kan het prima vinden met andere honden, groot en klein.Tijdens ons
Sandro wacht nog steeds op zijn eigen familie. Wie gunt deze mooie jongen een warm en veilig plekje? Na alles wat hij heeft meegemaakt verdient hij zeker een mooi leven. Laat Sandro niet langer wachten, hij heeft erg hard een familie nodig waar hij gelukkig kan zijn en oh oh wat verdient hij dat!
.................................................................................................................................................................................................................................................................................................
.................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Baus 22 Februari 2010
Het blijft maar doorgaan, in een paar weken tijd werd het 3e slachtoffer binnen gebracht. Na Martha en Sandro nu ook Baus. Gered door brandweermannen in een gevaarlijk deel van Sevilla.
Sandra van onze shelter vertelt het aangrijpende verhaal van Baus:
Het was een vreselijke avond, het regende onafgebroken, zoals het was alsof het einde van de wereld naderde?..
Iemand belde de brandweer om te vragen om hulp: er was een hond vreselijk aan het huilen en schreeuwen vanuit een van een soort van een septic tank. De brandweer ging erheen en na meer dan 2 uur kon Baus gered worden. Hij was in shock, hij kon zich niet meer bewegen, hij huilde en kermde slechts nog. Een van zijn benen is verwoest en zijn hoofd en zijn mond zijn bedekt met bloed.
De mensen van de brandweer wisten dat als ze Baus naar de "perrera" brachten hij gedood zou worden, dus besloten ze om RES om hulp te vragen. Ze gingen met Baus naar onze dierenarts.
We dachten dat Baus zou sterven, hij was volledig in shock, maar na een tijdje rust, en het toedienen van een infuus met vocht, medicijnen en veel liefde, besloot hij dat hij wilde leven!
Zijn verwoeste been is geopereerd en de operatie is goed verlopen, nu is het afwachten hoe hij hiervan herstelt.
Baus zal zeker opnieuw geopereerd moeten worden, maar we zijn ervan overtuigd dat hij daarna een normaal leven zal kunnen leiden.
Sandra van onze shelter vertelt het aangrijpende verhaal van Baus:
Het was een vreselijke avond, het regende onafgebroken, zoals het was alsof het einde van de wereld naderde?..
Iemand belde de brandweer om te vragen om hulp: er was een hond vreselijk aan het huilen en schreeuwen vanuit een van een soort van een septic tank. De brandweer ging erheen en na meer dan 2 uur kon Baus gered worden. Hij was in shock, hij kon zich niet meer bewegen, hij huilde en kermde slechts nog. Een van zijn benen is verwoest en zijn hoofd en zijn mond zijn bedekt met bloed.
De mensen van de brandweer wisten dat als ze Baus naar de "perrera" brachten hij gedood zou worden, dus besloten ze om RES om hulp te vragen. Ze gingen met Baus naar onze dierenarts.
We dachten dat Baus zou sterven, hij was volledig in shock, maar na een tijdje rust, en het toedienen van een infuus met vocht, medicijnen en veel liefde, besloot hij dat hij wilde leven!
Zijn verwoeste been is geopereerd en de operatie is goed verlopen, nu is het afwachten hoe hij hiervan herstelt.
Baus zal zeker opnieuw geopereerd moeten worden, maar we zijn ervan overtuigd dat hij daarna een normaal leven zal kunnen leiden.
Baus heeft besloten dat hij wil leven, dankzij de goede zorg en liefde van de vrijwilligers.
Zij doen er alles aan om Baus er bovenop te krijgen, hem een nieuwe toekomst te geven. Een toekomst zonder pijn en wreedheden. Een toekomst waarin hij niet meer als voorwerp gebruikt wordt. Een toekomst met heel veel liefde!
En wij helpen mee! Wij helpen Baus op weg naar zijn nieuwe toekomst.
Helpt u mee aan zijn nieuwe toekomst, zijn nieuw leven? Onze Spaanse vrienden te steunen en te helpen in de kosten voor de operaties?
U kunt uw bijdrage overmaken op onze bankrekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo Support Holland o.v.v. Baus
Baus, de Spaanse vrijwilligers en wij zullen u heel dankbaar zijn.
Zij doen er alles aan om Baus er bovenop te krijgen, hem een nieuwe toekomst te geven. Een toekomst zonder pijn en wreedheden. Een toekomst waarin hij niet meer als voorwerp gebruikt wordt. Een toekomst met heel veel liefde!
En wij helpen mee! Wij helpen Baus op weg naar zijn nieuwe toekomst.
Helpt u mee aan zijn nieuwe toekomst, zijn nieuw leven? Onze Spaanse vrienden te steunen en te helpen in de kosten voor de operaties?
U kunt uw bijdrage overmaken op onze bankrekeningnr. 578581612 t.n.v. Galgo Support Holland o.v.v. Baus
Baus, de Spaanse vrijwilligers en wij zullen u heel dankbaar zijn.
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 4 maart 2010
Baus gaat na zijn eerste operatie stapje voor stapje vooruit. De verschrikkelijke wonden en gebroken botten helen langzaam, maar het gaat beter met Baus. Hij kan zelfs al een beetje lopen, wat geweldig! Baus ziet het leven weer zitten!
De vrijwilligers zijn helemaal verliefd op Baus, hij is zo lief! Hij is altijd blij als hij de vrijwilligers ziet, zijn staart gaat als een helikopter in het rond. Hij legt zijn kop op de schoten van de vrijwilligers, op zoek naar aaitjes, naar liefde.
De vrijwilligers zijn helemaal verliefd op Baus, hij is zo lief! Hij is altijd blij als hij de vrijwilligers ziet, zijn staart gaat als een helikopter in het rond. Hij legt zijn kop op de schoten van de vrijwilligers, op zoek naar aaitjes, naar liefde.
Het is nog te vroeg om te zeggen wanneer Baus weer geopereerd kan worden. Zodra we weer bericht uit Spanje krijgen, laten we u dat meteen weten.
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 20 maart 2010
Nog meer goed nieuw over Baus. Baus hoeft niet langer in het dierenziekenhuis te blijven. Hij is nu bij Helena die hem verzorgt en lekker verwent.
Door de ernstige verwondingen aan zijn poot heeft Baus geen gevoel meer in zijn tenen. We weten nog niet of hij weer gevoel erin zal krijgen. Gelukkig hoeft zijn poot niet geamputeerd te worden.
Over 14 dagen moet hij weer naar de chirurg en zal bekeken worden wanneer de buitenste fixatie verwijderd kan worden. Ook zal dan bekeken worden wanneer Baus weer geopereerd zal worden om een plaat in zijn poot te plaatsen.
De vrijwilligers kregen een paar dagen geleden de kans om met een van de brandweermannen, die Baus gered heeft, te praten. Sprakeloos en bevend hoorden ze het ware verhaal van de redding:
Tijdens het uitvoeren van hun dienst in een van de meest armste en gevaarlijkste gebieden van Sevilla alarmeerde iemand de brandweermannen dat iemand een Galgo aan het slaan was. Toen ze op die plaats aankwamen zagen ze dat Baus niet alleen maar geslagen was, wat natuurlijk al erg genoeg zou zijn, nee, Baus was bijna dood geslagen en erna ook nog eens in een septictank (waterdichte rioleringsbak) gegooid. Dankzij de brandweermannen is Baus niet verdronken.
En ondanks zoveel pijn, zoveel lijden en de vernedering, is Baus een blije en goedgelovige hond, altijd aan het kwispelen.
Ongelofelijk, dat een hond die zoveel heeft meegemaakt, zoveel heeft moeten lijden en met vreselijke angst de dood in de ogen heeft gezien, het vertrouwen in de mensen heeft weten te behouden.
Kijkt u eens naar de laatste foto's van Baus, wat geweldig om hem nu zo te zien! En wat een lieve zachte blik in die mooie ogen van hem, daar kan je toch alleen maar van houden?! Onbegrijpelijk dat iemand hem zoveel afschuwelijk leed heeft kunnen aandoen.
Door de ernstige verwondingen aan zijn poot heeft Baus geen gevoel meer in zijn tenen. We weten nog niet of hij weer gevoel erin zal krijgen. Gelukkig hoeft zijn poot niet geamputeerd te worden.
Over 14 dagen moet hij weer naar de chirurg en zal bekeken worden wanneer de buitenste fixatie verwijderd kan worden. Ook zal dan bekeken worden wanneer Baus weer geopereerd zal worden om een plaat in zijn poot te plaatsen.
De vrijwilligers kregen een paar dagen geleden de kans om met een van de brandweermannen, die Baus gered heeft, te praten. Sprakeloos en bevend hoorden ze het ware verhaal van de redding:
Tijdens het uitvoeren van hun dienst in een van de meest armste en gevaarlijkste gebieden van Sevilla alarmeerde iemand de brandweermannen dat iemand een Galgo aan het slaan was. Toen ze op die plaats aankwamen zagen ze dat Baus niet alleen maar geslagen was, wat natuurlijk al erg genoeg zou zijn, nee, Baus was bijna dood geslagen en erna ook nog eens in een septictank (waterdichte rioleringsbak) gegooid. Dankzij de brandweermannen is Baus niet verdronken.
En ondanks zoveel pijn, zoveel lijden en de vernedering, is Baus een blije en goedgelovige hond, altijd aan het kwispelen.
Ongelofelijk, dat een hond die zoveel heeft meegemaakt, zoveel heeft moeten lijden en met vreselijke angst de dood in de ogen heeft gezien, het vertrouwen in de mensen heeft weten te behouden.
Kijkt u eens naar de laatste foto's van Baus, wat geweldig om hem nu zo te zien! En wat een lieve zachte blik in die mooie ogen van hem, daar kan je toch alleen maar van houden?! Onbegrijpelijk dat iemand hem zoveel afschuwelijk leed heeft kunnen aandoen.
We houden u natuurlijk op de hoogte!
................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 29 maart 2010
Het gaat elke dag beter met Baus en hij heeft meer gevoel in zijn been. Het is nog steeds niet zeker of hij ook weer gevoel zal krijgen in zijn tenen. Zoals op het filmpje te zien is heeft Baus daar niet echt last van, hij is een en al vrolijkheid.
Wat geweldig om hem zo te zien! Wat een kanjer!
Zodra Baus geopereerd is laten we u natuurlijk weer weten hoe het met hem gaat.
Het gaat elke dag beter met Baus en hij heeft meer gevoel in zijn been. Het is nog steeds niet zeker of hij ook weer gevoel zal krijgen in zijn tenen. Zoals op het filmpje te zien is heeft Baus daar niet echt last van, hij is een en al vrolijkheid.
Wat geweldig om hem zo te zien! Wat een kanjer!
Zodra Baus geopereerd is laten we u natuurlijk weer weten hoe het met hem gaat.
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 19 april 2010
Het gaat erg goed met Baus, hij is altijd vrolijk. Waar hij ook is, in huis, buiten, bij de dierenartsen, Baus kwispelt naar alles en iedereen. Naar mensen (ook mannen) groot en klein, naar andere honden, naar katten. Altijd aan het kwispelen, vol van vertrouwen. Baus is een en al liefde!
Helaas hebben we minder goed nieuws over zijn poot. Hij heeft nog steeds geen gevoel in zijn voet en tenen. Baus zou geopereerd worden om een grote plaat langs de botten in zijn poot te plaatsen waardoor de pols onbeweeglijk wordt en hiermee geprobeerd wordt het gevoel weer terug te laten komen.
De chirurg kan echter niet garanderen dat Baus het gevoel weer terug zal krijgen. Dit betekent dat als zijn voet en tenen na de operatie gevoelloos blijven, zijn poot toch geamputeerd zal moeten worden. Opereren ze niet, dan zal zijn poot ook geamputeerd moeten worden.
De chirurg zegt dat er twee mogelijkheden zijn. Óf het risico nemen en opereren, wetende dat er geen garantie is dat het gevoel terug komt, of niet opereren en de poot amputeren.
De chirurg en de dierenartsen van RES zijn nu aan het overleggen, want het is geen eenvoudige beslissing.
Een grote tegenvaller, en we hopen natuurlijk dat het misschien toch nog goed gaat komen.
Maar we moeten ook realistisch zijn en er rekening mee houden dat Baus zijn poot kwijt gaat raken.
Hoe erg en triest dit ook zal zijn, Baus zal ook dit doorstaan. Hij heeft de vreselijke mishandelingen, de verdrinkingsdood, zijn angsten, de helse pijnen en operaties overleefd. Want Baus wilde leven! Baus is een vechter, hij is weer sterk en gezond en geniet weer volop van het leven.
We weten dat de Spaanse dierenartsen heel kundig zijn en hun uiteindelijke beslissing een beslissing zal zijn die het beste voor Baus is.
Baus, lieve jongen, we denken aan je!
We houden u op de hoogte!
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update Baus 1 juli 2010
Als alles goed blijft gaan wordt Baus geopereerd aan zijn poot. Eerst moeten de wonden aan zijn poot helemaal dicht zijn, wat ca. nog 2 weken zal duren. Pas als de wonden goed genezen zijn zal Baus weer geopereerd kunnen worden. Tijdens deze operatie zal Baus een plaat in zijn been krijgen van zijn knie tot zijn enkel (min of meer) om de enkel te fixeren. Baus zal hierna een normaal leven hebben; hij zal rennen, springen en nog veel meer!
Wat een geweldig goed nieuws, Baus kan zijn poot behouden!
En Baus is ongelofelijk! Ondanks zijn vele wonden, zijn kapotte been, alle gruwelijkheden die hij in zijn leven heeft ondergaan, geniet Baus van zijn nieuwe leven! Hij is altijd blij, verwelkomt iedereen in de kliniek door met zijn staart te kwispelen, te springen en te rennen! De vrijwilligers houden heel veel van hem, hij is zo bijzonder. Degene die Baus adopteert zal zich heel rijk voelen en adopteert een schat!!!
Geld voor de kosten van de operatie is nog altijd hard nodig. Wilt u Baus steunen? U kunt uw bijdrage overmaken op onze bankrekeningnr. 578581612 t.n.v. van Galgo Support Holland o.v.v. Baus. Baus, de vrijwilligers en wij zullen u daar zeer dankbaar voor zijn.
Natuurlijk houden wij u op de hoogte hoe het met Baus gaat.
Natuurlijk houden wij u op de hoogte hoe het met Baus gaat.
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 30 juli 2010
Het gaat goed met Baus!!! De wond van de amputatie geneest goed. Baus loopt, springt op de bank en is zoals altijd heel vrolijk.
Volgende week mogen de hechtingen eruit. Wat een goed nieuws allemaal! Eindelijk kan Baus zonder pijn verder met zijn leven.
En dat wordt een heel mooi leven, want Baus is geadopteerd! Baus krijgt een geweldig thuis in een bosrijke omgeving met heel veel ruimte. Baus krijgt een hele lieve familie die hem alles zal geven wat hij nodig heeft. Samen met zijn nieuwe vriendje Ben, die ook uit Spanje komt, zal Baus een mooi en gelukkig leven hebben. Een leven met respect en liefde.
Baus, deze geweldige lieverd, die zoveel heeft meegemaakt, zoveel heeft moeten lijden, het leven niet meer zag zitten. Baus, die dankzij de brandweermannen gered is van een afschuwlijke dood. Baus, die dankzij de tomeloze inzet van de vrijwilligers en hun liefdevolle verzorging het leven weer zag zitten. Helena die dag in dag uit met hem naar de dierenarts is geweest, hem verzorgd heeft en haar eindeloze liefde aan hem gegeven heeft. Baus, die een lange, hele lange weg heeft moeten afleggen om zo ver te komen waar hij nu is.
Baus, een hond uit duizenden, zo bijzonder, zo speciaal. Iedereen houdt van hem en Baus houdt van iedereen.
Baus, lieve jongen, je lange moeilijke afgelegde weg komt tot zijn eind. Een nieuwe weg ligt voor je open, de weg naar het paradijs, jouw paradijs!
Het gaat goed met Baus!!! De wond van de amputatie geneest goed. Baus loopt, springt op de bank en is zoals altijd heel vrolijk.
Volgende week mogen de hechtingen eruit. Wat een goed nieuws allemaal! Eindelijk kan Baus zonder pijn verder met zijn leven.
En dat wordt een heel mooi leven, want Baus is geadopteerd! Baus krijgt een geweldig thuis in een bosrijke omgeving met heel veel ruimte. Baus krijgt een hele lieve familie die hem alles zal geven wat hij nodig heeft. Samen met zijn nieuwe vriendje Ben, die ook uit Spanje komt, zal Baus een mooi en gelukkig leven hebben. Een leven met respect en liefde.
Baus, deze geweldige lieverd, die zoveel heeft meegemaakt, zoveel heeft moeten lijden, het leven niet meer zag zitten. Baus, die dankzij de brandweermannen gered is van een afschuwlijke dood. Baus, die dankzij de tomeloze inzet van de vrijwilligers en hun liefdevolle verzorging het leven weer zag zitten. Helena die dag in dag uit met hem naar de dierenarts is geweest, hem verzorgd heeft en haar eindeloze liefde aan hem gegeven heeft. Baus, die een lange, hele lange weg heeft moeten afleggen om zo ver te komen waar hij nu is.
Baus, een hond uit duizenden, zo bijzonder, zo speciaal. Iedereen houdt van hem en Baus houdt van iedereen.
Baus, lieve jongen, je lange moeilijke afgelegde weg komt tot zijn eind. Een nieuwe weg ligt voor je open, de weg naar het paradijs, jouw paradijs!
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 9 augustus 2010
Het gaat goed met Baus! De wond geneest erg goed en de hechtingen zijn verwijderd.
Op het filmpje kunt u Baus zien, samen met zijn vriendje Pegote.
Het gaat goed met Baus! De wond geneest erg goed en de hechtingen zijn verwijderd.
Op het filmpje kunt u Baus zien, samen met zijn vriendje Pegote.
....................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Update 2 september 2010
Op 2 september vloog Baus, samen met Gilda, naar zijn eigen familie. En wat waren we allemaal blij!!! Baus kan aan zijn nieuwe leven beginnen.
Baus lieve jongen, hier heb je zo hard voor gevochten, samen met die lieve vrijwilligers, speciaal je pleegmoeder Helena!
Baus, welkom in je eigen paradijs! Geniet ervan en wees gelukkig! Het mag jongen, het mag!
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Brief Sandra Rodriguez
Maart 2010
Deze brief ontvingen we van Sandra Rodríguez. Haar woorden van dank voor uw hulp en steun zeggen genoeg. Dit is waar we het met z'n allen voor doen!
....................................................................................................................................................................................................................................................................................................
I'd like to start this letter with "Dear Friends" because i feel everyone of you like my beloved friends.
My name is Sandra and i am one of the founders of El Refugio-Escuela from Sevilla.
We work very hard trying to give our doggies and cats a new chance. A new life full of respect, safety and love. Every day we found physical and emotional mistreated animals, every day we cry asking why, every day we fight for every dog or cat in the shelter, for every dog or cat we found in the street, for every dog or cat asking help. But we cry only for a moment because we need all our strength to keep on the fight, because every living being deserves the best. Animals are our friends of life, they are living in our planet like us looking for love and escaping from pain. Our goal is not only to take care of "our" animals but to spread the idea animals have rights.
All this work will be impossible without your help. Thanks to you we can by quality food for the animals, they have the best vets, we can pay the operations and the long treatments of destroyed dogs and we can tell most of them: "don't worry love, there's no more pain and you will be happy because a piece of paradise in Holland is waiting for you".
For that reason i'm calling you dear friends. Because only a friend is so close and only a friend could feel the same happiness and the same pain as us and our animals.
Me, but not only me, every volunteer from El Refugio-Escuela, feels very close to you and very grateful. Without your solidarity and your love our work will be terribly hard. With every euro you have donate we breathe better and we feel hopeful for keeping on. With every dog you have adopted we feel our hearts full of joy.
I hope, one day, i could write a letter with these words: El Refugio-Escuela has closed because there are not more abandoned dogs and cats. For the moment i'm very proud to share my life with my friends from El Refugio-Escuela, brave and loving people. For the moment i'm very proud to feel very close to my friends from GSH. I know i have special friends in Holland although i don't know many of you, i don't know your names. But we are friends because the dogs, we are friends because we fight for the same cause.
I hope, one day, i can visit you in Holland, kiss every dog we have take care and now is living happy with you, and i can say thank you dear friend, thank you for everything.
Martha, Sandro, Baus and every dog who is now safe and waiting for his new life thanks to you, want to send you a big kiss.
From me, all my love,
Sandra Rodríguez-Orta
................................................................................................................................................................................................................................................................................................
My name is Sandra and i am one of the founders of El Refugio-Escuela from Sevilla.
We work very hard trying to give our doggies and cats a new chance. A new life full of respect, safety and love. Every day we found physical and emotional mistreated animals, every day we cry asking why, every day we fight for every dog or cat in the shelter, for every dog or cat we found in the street, for every dog or cat asking help. But we cry only for a moment because we need all our strength to keep on the fight, because every living being deserves the best. Animals are our friends of life, they are living in our planet like us looking for love and escaping from pain. Our goal is not only to take care of "our" animals but to spread the idea animals have rights.
All this work will be impossible without your help. Thanks to you we can by quality food for the animals, they have the best vets, we can pay the operations and the long treatments of destroyed dogs and we can tell most of them: "don't worry love, there's no more pain and you will be happy because a piece of paradise in Holland is waiting for you".
For that reason i'm calling you dear friends. Because only a friend is so close and only a friend could feel the same happiness and the same pain as us and our animals.
Me, but not only me, every volunteer from El Refugio-Escuela, feels very close to you and very grateful. Without your solidarity and your love our work will be terribly hard. With every euro you have donate we breathe better and we feel hopeful for keeping on. With every dog you have adopted we feel our hearts full of joy.
I hope, one day, i could write a letter with these words: El Refugio-Escuela has closed because there are not more abandoned dogs and cats. For the moment i'm very proud to share my life with my friends from El Refugio-Escuela, brave and loving people. For the moment i'm very proud to feel very close to my friends from GSH. I know i have special friends in Holland although i don't know many of you, i don't know your names. But we are friends because the dogs, we are friends because we fight for the same cause.
I hope, one day, i can visit you in Holland, kiss every dog we have take care and now is living happy with you, and i can say thank you dear friend, thank you for everything.
Martha, Sandro, Baus and every dog who is now safe and waiting for his new life thanks to you, want to send you a big kiss.
From me, all my love,
Sandra Rodríguez-Orta
................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Ik wil deze brief beginnen met "Beste vrienden", omdat ik voel dat iedereen van jullie mijn geliefde vriend is.
Mijn naam is Sandra en ik ben een van de oprichters van El Refugio Escuela uit Sevilla.
We werken heel hard om te proberen om onze hondjes en katten een nieuwe kans te geven. Een nieuw leven vol van respect, veiligheid en liefde. Elke dag vinden we fysiek en emotioneel mishandelde dieren, elke dag vragen wij ons huilend af waarom? Elke dag vechten we voor elke hond of kat in het asiel, voor iedere hond of kat die we op straat vinden, voor iedere hond of kat die om hulp schreeuwt en het beste verdient. Maar we huilen slechts voor een moment, omdat we al onze kracht nodig hebben in de strijd tegen de mishandelingen, omdat elk levend wezen onze beste zorg en liefde verdient. Dieren zijn onze vrienden voor het leven, ze leven net als wij op onze planeet en zijn net als wij op zoek naar liefde en een weg om te ontsnappen aan de pijn. Ons doel is niet alleen te zorgen voor "onze" dieren, maar om alom het idee te verspreiden dat onze dieren ook rechten hebben.
Al dit werk zou onmogelijk zijn zonder uw hulp. Dankzij u kunnen wij kwalitatief hoogwaardig voer kopen voor de dieren, dankzij u hebben ze de beste dierenartsen, kunnen we de operaties betalen en de lange (na)behandelingen van mishandelde honden en kunnen we tegen de meeste van hen zeggen: "maak je geen zorgen meer liefje, er is geen pijn meer, je kunt vanaf nu gelukkig zijn omdat er in Nederland een stukje paradijs op je wacht".
Om die reden lieve vrienden richt ik mij tot jullie. Want alleen een vriend is zo dichtbij en alleen een vriend voelt hetzelfde geluk en dezelfde pijn als wij en onze dieren.
Ik, maar niet alleen ik, elke vrijwilliger van El Refugio Escuela voelt zich heel dicht bij u en is u heel dankbaar. Zonder uw solidariteit en uw liefde zou ons werk verschrikkelijk moeilijk zijn. Met elke euro die u heeft gedoneerd halen wij opgelucht adem en voelen we ons hoopvol en sterk om door te gaan met ons werk. Met elke hond die u heeft geadopteerd voelen we ons hart vol van vreugde.
Ik hoop u ooit op een goede dag een brief te kunnen schrijven met deze woorden: "El Refugio Escuela is gesloten omdat er geen achtergelaten en mishandelde honden en katten meer zijn te verzorgen". Op dit moment ben ik erg trots om mijn leven te delen met mijn vrienden van El Refugio Escuela, moedige en liefdevolle mensen. Op dit moment ben ik erg trots me zo dichtbij mijn vrienden van GSH te voelen. Ik weet dat ik speciale vrienden heb in Nederland, hoewel ik de meeste van u niet ken, ik weet niet eens uw namen. Maar we zijn vrienden, door onze honden, we zijn vrienden omdat wij strijden voor hetzelfde doel.
Ik hoop dat ik u op een dag kan bezoeken in Nederland, elke hond te kussen die wij hebben verzorgd en nu dolgelukkig is dat hij bij u woont en ik kan zeggen: "dank u mijn lieve vriend, dank u voor alles".
Martha, Sandro, Baus en elke hond die nu veilig is en wacht op zijn nieuwe leven, dankzij u, willen u een hele dikke kus geven.
Van mij, al mijn liefde,
Sandra Rodríguez-Orta
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Solidariteit, ook voor de Spaanse honden.
April 2010
April 2010
Naast het vele en moeilijke werk wat de vrijwilligers (naast hun eigen baan) dag in en dag uit verzetten om de mishandelde en verwaarloosde honden te helpen, zijn zij ook actief met het geven van voorlichting en informatie. Regelmatig zoeken zij de publiciteit om het vele leed van honden en vooral de Galgo's, tot de politiek door te laten dringen.
In april heeft El Refugio Escuela een ontmoeting gehad met het marketingteam van Cajasol, een wel bekend basketbalteam in Spanje. In een gesprek hebben zij zich bereid verklaard El Refugio Escuela te helpen.
Cajasol staat voor solidariteit, het team zend de boodschap uit van saamhorigheid. Ze zijn erg betrokken bij de strijd en het lijden van niet alleen de mens, maar van elk levend wezen.
Galgo's en basketballers hebben veel gemeen. Ze hebben kracht, passie, snelheid, ze zijn moedig en toegewijd.
In april heeft El Refugio Escuela een ontmoeting gehad met het marketingteam van Cajasol, een wel bekend basketbalteam in Spanje. In een gesprek hebben zij zich bereid verklaard El Refugio Escuela te helpen.
Cajasol staat voor solidariteit, het team zend de boodschap uit van saamhorigheid. Ze zijn erg betrokken bij de strijd en het lijden van niet alleen de mens, maar van elk levend wezen.
Galgo's en basketballers hebben veel gemeen. Ze hebben kracht, passie, snelheid, ze zijn moedig en toegewijd.
Na de ontmoeting met het marketingteam, hebben de coach en de spelers van Cajasol de shelter bezocht. Foto's en video's zijn naar de media gestuurd.
Vorige week zondag vond de belangrijke wedstrijd plaats tussen Cajasol en Gran Canaria.
El Refugio Escuela was met vijf honden uit de shelter, gehuld in jasjes van Cajasol, aanwezig om aan de vele bezoekers voorlichting en informatie te geven over RES, wat ze doen en waarom ze hulp nodig hebben. In de pauze van de wedstrijd werden de honden, begeleid door vrijwilligers en hun kinderen, naar het midden van het spelersveld gebracht waar ze als echte sterren een groot applaus van het publiek kregen.
El Refugio Escuela was met vijf honden uit de shelter, gehuld in jasjes van Cajasol, aanwezig om aan de vele bezoekers voorlichting en informatie te geven over RES, wat ze doen en waarom ze hulp nodig hebben. In de pauze van de wedstrijd werden de honden, begeleid door vrijwilligers en hun kinderen, naar het midden van het spelersveld gebracht waar ze als echte sterren een groot applaus van het publiek kregen.
.......................................................................................................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................................................................................................
Eerste transport Hulpgoederen voor shelter El Refugio Escuela
Na vrijdagavond 6 augustus de bestelbus geladen te hebben, reden Janus en Anja de volgende morgen vroeg met de verzamelde hulpgoederen naar Transportbedrijf Red Star Traiding in Tinte, waar Piet en Paul klaarstonden om te helpen met het reisklaar maken van de pallets.
Bij elkaar hadden we 6 kuub hulpgoederen, waaronder oa voer, dekens, dekbedden, handdoeken draadkooien, verbandmiddelen, speeltjes, plastic manden, voerbakken, riemen en halsbanden, 6 energiezuinige lampen buitenverlichting voor de shelter, vliegtuigbenches etc. Ook 6 energiezuinige lampen voor buitenverlichting van de shelter gingen mee.
Een foto-impressie:
Laden van de hulpgoederen in Tinte
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
(1).jpg)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Maandag 9 augustus vertrok het transport richting Almeria in Antas en zijn de goederen daar opgeslagen. Helena heeft een Spaans transportbedrijf geregeld en zijn de hulpgoederen woensdag 18 augustus bij de shelter gelost. Teresa, Sandra en Helena waren daar om de hulpgoederen in ontvangst te nemen.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
(1).jpg)
(1).jpg)
.jpg)
Wij zijn blij en dankbaar met alle handreikingen die we hebben gekregen met het verzamelen het opslaan, het brengen naar en laden in Tinte en het regelen van transport naar Spanje van de hulpgoederen. En dat de shelter een steuntje in de rug hebben gekregen!
Onze speciale dank gaat uit naar Transportbedrijf Red Star Traiding voor het belangeloos realiseren van het transport naar de opslag in Almeria.
Mensen, allemaal enorm bedankt voor jullie Helpende Hand!
We gaan door met het verzamelen van hulpgoederen en hopen weer op veel steun.
Voor meer informatie over hulpgoederen kunt u contact opnemen met Janus Trijselaar, coördinator hulpgoederen. Te bereiken via email scho3205@zonnet.nl of 06-42146831.
Namens de Spaanse vrijwilligers, natuurlijk de honden en wij, alvast onze hartelijke dank!
Team GSH
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Wrede trainingen met Galgo’s leiden tot duizenden extra onschuldige slachtoffers!!!
September 2010
September 2010
Op 1 september jl. heeft de regering van Andalusië samen met SEPRONA (Guardia Civil), club Nacional del Galgo Espanol en de Federatie Andalusië voor Galgo’s een vergadering gehouden waarin ze toegezegd hebben mee te zullen werken aan het legaliseren van een trainingsmethode die door de galgueros gebruikt wordt. Een trainingsmethode waarbij ze hun galgo’s aan auto’s, tractoren of motors vastbinden. De galgo's worden op deze manier meegesleurd, of ze nou willen, kunnen of niet. Ze worden gedwongen te rennen.
Tot op heden werden galgueros voor deze manier van trainen door de SEPRONA beboet met boetes ter hoogte van 600 euro per overtreding, maar de Jachtfederaties willen het nu dus op een akkoordje gaan gooien met de politie en dat moeten we met z'n allen proberen te voorkomen. Zonder deze trainingsmethode lijden deze arme dieren al verschrikkelijk veel! Legaal op deze manier galgo's trainen zal alleen maar leiden tot nóg meer lijden voor de galgo's, ontelbare verwondingen, botbreuken, noem maar op.
Onderstaande brief is opgesteld door El Refugio Escuela en is gericht aan de regering van Andalusië. De brief is in het Spaans en Engels.
Kopieër deze brief en stuur de brief naar consejeria.cap@juntadeandalucia.es zodat ze in Andalusië weten dat ze door heel Europa in de gaten worden gehouden en dat we het absoluut niet eens zijn met deze legalisering van een tot op heden streng verboden trainingswijze. En dat is niet voor niets. Deze manier van trainen is zeer wreed, brutaal en dodelijk en zal leiden tot duizenden extra onschuldige slachtoffers.
De galgo's hebben onze hulp hard nodig, zij kunnen niet spreken, doe het voor hun! Zij kunnen niet mailen, doe het voor hun!
Help ze, wordt hun helpende hand!!!
Estimada senora,
Hace unos dias leimos con incredulidad y horror que tras la reunión que mantuvo el 1 de septiembre con los representantes de los galgueros y con el senor Antonio Romero, su consejeria se comprometia a impulsar institucionalmente el "deporte" galguero.
Al parecer estas muestras de apoyo se concretarian en facilitar y "legalizar" el entrenamiento de galgos con vehiculos a motor. Es decir, se trataria de que el SEPRONA no impidiera (como lo hace hasta la fecha) la tortura de estos animales cuando son arrestrados por vehiculos 4 x 4 por motocicletas hasta la extenuación.
Asociaciones, refugios, protectoras y particulares, llevamos muchos anos luchando por el bienestar de unos animales en los que en nuestro comunidad se les considera poco mas que herramientas. Y cuando parece que vamos avanzando en la concienciación y en el respeto por estos animales, en el trate que merecen, su consejeria, supuestamente, está tratando de potenciar una actividad que provoca cada ano y tras la temporada de caza, miles de victimas.
Cuando desde todos los rincones de Europa se clama por la prohibición de la caza con galgo; cuando hoy más que nunca todos los paises de la Unión Europea son conscientes y se horrorizan con el trato que en Espana damos a nuestros galgos; cuando las asociaciones Europeas, a través de las cuales los galgos huyen de nuestro pais, crecen sin parar, su consejeria, supuestamente, está decidida a apoyar una actividad cruel, brutal y mortal. En lugar de, y dada la supuesta ideologia progresista con la que dicen comulgar, apoyar e impulsar el trabajo de quienes luchan denodadamente por las más débiles.
Vamos a servirnos de la fuerza de las redes sociales en Internet (Facebook, Twitter, Tuenti, etc.) para que el mundo esté atento al trato que piensa dar a partir de ahora y en el futuro (hasta las próximas elecciones autonómicas) a los galgos, la Junta de Andalucia.
En todo caso, Consejera, contamos aún con la esperanza de que este supuesto impulso a la actividad galguera no sea mas que una campana publicitaria de la FAG y que el sentido común se imponga; y que la sensibilidad del partido progresista al que Vd. pertenece impulse a su consejeria a poner fin de una vez a un "deporte" que no lo es en ningún otro pais de la Unión Europea salvo el nuestro.
Attentamente,
Naam:
Plaats:
Land:
Dear Madam,
A few days ago we read, with incredulity and horror, that after te meeting that you had on 1st of September with the representives of the "galgueros" and with Mr. Antonio Romero, your council promised to impel institutionally the "sport" of hunting with Greyhounds.
Apparently these samples of support would be specific in facilitating and "legalizing" the training of Greyhounds with motorised vehicles. That is to say, it would mean that SEPRONA would not prevent (as they do upto this date) the torture of these animals when they are dragged by 4 x 4 vehicles and motorbikes until debilitation.
Associations, refuges, protectors and individuals, have been fighting for many years for the well-being of animals which in our community, are considered little more than tools.
And when it seems that we are advancing in the awareness and gaining respect for these animals, in the treatment that they deserve, your council, apparently, is trying to potentialize an activity that causes every year and after the season of hunting, thousands of victims.
When the prohibition of hunting with galgo?s is cried out from all the corners of Europe, when today more then ever, all the countries of the Europe Union are conscious and horrified with the treatment that we give our galgo?s in Spain, when the Europe associations, that make it possible for our galgo?s to flee from our country, grow without stopping, your council supposedly, is determined to support a cruel, brutal and mortal activity. Instead of, and given the supposed progressive ideology with which they say to agree, to support and to impel the work of those who fight very indefatigably by the weakest.
We are going to use the force of the social networks in Internet (Facebook, Twitter, Tuenti, etc.) so that the world is attentive and knows the way the Junta de Andalucia plans to treat the greyhounds, now and in the future (until the next autonomic elections).
In any case, we still have hope that this supposed impulse to this activity is no more than an advertising campaign of the FAG and the common sense will prevail and that the sensitivity of the progressive party to which you belong to, impels to it?s council to end at once a "sport" that is not a "sport" in any other country of the European Union except for ours.
Yours Kindly,
Naam
Postcode
Plaats
Land
Onderstaande brief is opgesteld door El Refugio Escuela en is gericht aan de regering van Andalusië. De brief is in het Spaans en Engels.
Kopieër deze brief en stuur de brief naar consejeria.cap@juntadeandalucia.es zodat ze in Andalusië weten dat ze door heel Europa in de gaten worden gehouden en dat we het absoluut niet eens zijn met deze legalisering van een tot op heden streng verboden trainingswijze. En dat is niet voor niets. Deze manier van trainen is zeer wreed, brutaal en dodelijk en zal leiden tot duizenden extra onschuldige slachtoffers.
De galgo's hebben onze hulp hard nodig, zij kunnen niet spreken, doe het voor hun! Zij kunnen niet mailen, doe het voor hun!
Help ze, wordt hun helpende hand!!!
Estimada senora,
Hace unos dias leimos con incredulidad y horror que tras la reunión que mantuvo el 1 de septiembre con los representantes de los galgueros y con el senor Antonio Romero, su consejeria se comprometia a impulsar institucionalmente el "deporte" galguero.
Al parecer estas muestras de apoyo se concretarian en facilitar y "legalizar" el entrenamiento de galgos con vehiculos a motor. Es decir, se trataria de que el SEPRONA no impidiera (como lo hace hasta la fecha) la tortura de estos animales cuando son arrestrados por vehiculos 4 x 4 por motocicletas hasta la extenuación.
Asociaciones, refugios, protectoras y particulares, llevamos muchos anos luchando por el bienestar de unos animales en los que en nuestro comunidad se les considera poco mas que herramientas. Y cuando parece que vamos avanzando en la concienciación y en el respeto por estos animales, en el trate que merecen, su consejeria, supuestamente, está tratando de potenciar una actividad que provoca cada ano y tras la temporada de caza, miles de victimas.
Cuando desde todos los rincones de Europa se clama por la prohibición de la caza con galgo; cuando hoy más que nunca todos los paises de la Unión Europea son conscientes y se horrorizan con el trato que en Espana damos a nuestros galgos; cuando las asociaciones Europeas, a través de las cuales los galgos huyen de nuestro pais, crecen sin parar, su consejeria, supuestamente, está decidida a apoyar una actividad cruel, brutal y mortal. En lugar de, y dada la supuesta ideologia progresista con la que dicen comulgar, apoyar e impulsar el trabajo de quienes luchan denodadamente por las más débiles.
Vamos a servirnos de la fuerza de las redes sociales en Internet (Facebook, Twitter, Tuenti, etc.) para que el mundo esté atento al trato que piensa dar a partir de ahora y en el futuro (hasta las próximas elecciones autonómicas) a los galgos, la Junta de Andalucia.
En todo caso, Consejera, contamos aún con la esperanza de que este supuesto impulso a la actividad galguera no sea mas que una campana publicitaria de la FAG y que el sentido común se imponga; y que la sensibilidad del partido progresista al que Vd. pertenece impulse a su consejeria a poner fin de una vez a un "deporte" que no lo es en ningún otro pais de la Unión Europea salvo el nuestro.
Attentamente,
Naam:
Plaats:
Land:
Dear Madam,
A few days ago we read, with incredulity and horror, that after te meeting that you had on 1st of September with the representives of the "galgueros" and with Mr. Antonio Romero, your council promised to impel institutionally the "sport" of hunting with Greyhounds.
Apparently these samples of support would be specific in facilitating and "legalizing" the training of Greyhounds with motorised vehicles. That is to say, it would mean that SEPRONA would not prevent (as they do upto this date) the torture of these animals when they are dragged by 4 x 4 vehicles and motorbikes until debilitation.
Associations, refuges, protectors and individuals, have been fighting for many years for the well-being of animals which in our community, are considered little more than tools.
And when it seems that we are advancing in the awareness and gaining respect for these animals, in the treatment that they deserve, your council, apparently, is trying to potentialize an activity that causes every year and after the season of hunting, thousands of victims.
When the prohibition of hunting with galgo?s is cried out from all the corners of Europe, when today more then ever, all the countries of the Europe Union are conscious and horrified with the treatment that we give our galgo?s in Spain, when the Europe associations, that make it possible for our galgo?s to flee from our country, grow without stopping, your council supposedly, is determined to support a cruel, brutal and mortal activity. Instead of, and given the supposed progressive ideology with which they say to agree, to support and to impel the work of those who fight very indefatigably by the weakest.
We are going to use the force of the social networks in Internet (Facebook, Twitter, Tuenti, etc.) so that the world is attentive and knows the way the Junta de Andalucia plans to treat the greyhounds, now and in the future (until the next autonomic elections).
In any case, we still have hope that this supposed impulse to this activity is no more than an advertising campaign of the FAG and the common sense will prevail and that the sensitivity of the progressive party to which you belong to, impels to it?s council to end at once a "sport" that is not a "sport" in any other country of the European Union except for ours.
Yours Kindly,
Naam
Postcode
Plaats
Land
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Het verhaal van Raquel
.jpg)
Al langere tijd was ik op zoek naar een oudere hond, het liefst een hond op leeftijd die nog een hele mooie en liefdevolle tijd zou kunnen doorbrengen bij ons. Ons is bij mijn man en ik en 4 honden en meerdere paarden. Er is hier genoeg ruimte, tijd en vooral liefde voor de hond die op mijn pad zou komen. En die hond werd Raquel. Ik zag haar foto en ik wist meteen dat zij bij ons zou passen. Mijn gevoel heeft het daarin tot nu toe altijd goed gehad en ook nu wist ik dat ik mijn gevoel kon volgen. Mijn hart die heel diep naar dit lieve meisje uitging. Haar ogen gaven alles weer wat ik voor haar voelde.
Zondag 5 december was het dan zover, Raquel komt! Het was nog even spannend ivm de staking in Spanje, maar eind zaterdagmiddag was duidelijk dat het zondag wel goed zou komen. Zondagavond gingen we met de auto richting Rotterdam Airport.
En daar kwam Raquel, ons prachtige meisje! Ze was heel rustig en wachtte geduldig tot ze uit de bench werd gehaald. In alle rust kwam ze er uit en bleef ontspannen staan en rondkijken. Bij mij sprongen even de tranen in mijn ogen en tal van emoties gingen door mij heen. Dat deze lieverd nu deze lange reis heeft gemaakt helemaal naar mij toe, dat ze hier na een niet bepaald leuk leven nu echt alle liefde zal krijgen die ze maar wil. De ogen waarmee ze mij aankijkt maken mij ook heel duidelijk dat zij ook heel veel liefde zal geven aan mij. Ze is echt een bijzondere hond, met haar grijze koppie en eigenlijk zo teer.
Toen de reis naar haar echte thuis, waar ze mag zijn zoals ze is. De thuiskomst en de kennismaking met mijn andere honden ging helemaal geweldig. Wat een prachtige groep honden heb ik toch dat ze haar zo rustig en met respect verwelkomden. 's Nachts heeft ze heerlijk bij ons op de kamer geslapen. De volgende ochtend zocht ze meteen deze mand op:
Zondag 5 december was het dan zover, Raquel komt! Het was nog even spannend ivm de staking in Spanje, maar eind zaterdagmiddag was duidelijk dat het zondag wel goed zou komen. Zondagavond gingen we met de auto richting Rotterdam Airport.
En daar kwam Raquel, ons prachtige meisje! Ze was heel rustig en wachtte geduldig tot ze uit de bench werd gehaald. In alle rust kwam ze er uit en bleef ontspannen staan en rondkijken. Bij mij sprongen even de tranen in mijn ogen en tal van emoties gingen door mij heen. Dat deze lieverd nu deze lange reis heeft gemaakt helemaal naar mij toe, dat ze hier na een niet bepaald leuk leven nu echt alle liefde zal krijgen die ze maar wil. De ogen waarmee ze mij aankijkt maken mij ook heel duidelijk dat zij ook heel veel liefde zal geven aan mij. Ze is echt een bijzondere hond, met haar grijze koppie en eigenlijk zo teer.
Toen de reis naar haar echte thuis, waar ze mag zijn zoals ze is. De thuiskomst en de kennismaking met mijn andere honden ging helemaal geweldig. Wat een prachtige groep honden heb ik toch dat ze haar zo rustig en met respect verwelkomden. 's Nachts heeft ze heerlijk bij ons op de kamer geslapen. De volgende ochtend zocht ze meteen deze mand op:
Buiten merkte ik al meteen dat ze het wel erg koud vond. Raquel moest wel denken: in wat voor ijzig land ben ik beland?. Ik heb meteen een warme jas voor haar besteld en tot die tijd even een oude jas verknipt, zodat ze het tot die tijd lekker warm had.
En zie hier Raquel in haar nieuwe jas:
En zie hier Raquel in haar nieuwe jas:
Wat een lieverd hè! Meer foto's zullen zeker volgen (ook samen met de andere honden, nu houdt Raquel nog wat afstand)!
We zijn inmiddels een paar dagen verder en ze komt steeds meer los. Haar staart gaat steeds meer kwispelen, ze beweegt al wat meer in huis en wil graag bij mij zijn. Gisteravond had ze al haar plekje op de bank naast mij. Buiten daagde ze mij voor het eerst uit, zo prachtig! Net zoals mijn Podenco's dat kunnen doen met die voorpoten naar beneden. En toen ik even gek terug deed, kwam ze bokkenspringend naar mij toe rennen! Echt geweldig, het is alleen maar genieten met dit prachtige meisje!
Bij deze mijn grote dank aan iedereen die zulk goed werk doet daar in Spanje en hier in Nederland. Mijn speciale dank gaat uit naar Helena die zoveel goede zorg en liefde aan Raquel heeft gegeven en haar naar Nederland heeft laten gaan voor een thuis bij ons. Helena, je kunt er echt verzekerd van zijn dat Raquel hier een heel mooi leven heeft en echt alle liefde krijgt die ze maar wil. Een vrij leven waarin ze volop mag genieten samen met haar andere hondenvrienden.
En aan Anja mijn dank ook voor alle goede contacten via de mail, heel fijn en bijzonder zoals jij begaan bent met alle honden waar je, samen met GSH en El Refugio Escuela in Spanje, voor vecht.
Raquel, welcome home!!
Irene
We zijn inmiddels een paar dagen verder en ze komt steeds meer los. Haar staart gaat steeds meer kwispelen, ze beweegt al wat meer in huis en wil graag bij mij zijn. Gisteravond had ze al haar plekje op de bank naast mij. Buiten daagde ze mij voor het eerst uit, zo prachtig! Net zoals mijn Podenco's dat kunnen doen met die voorpoten naar beneden. En toen ik even gek terug deed, kwam ze bokkenspringend naar mij toe rennen! Echt geweldig, het is alleen maar genieten met dit prachtige meisje!
Bij deze mijn grote dank aan iedereen die zulk goed werk doet daar in Spanje en hier in Nederland. Mijn speciale dank gaat uit naar Helena die zoveel goede zorg en liefde aan Raquel heeft gegeven en haar naar Nederland heeft laten gaan voor een thuis bij ons. Helena, je kunt er echt verzekerd van zijn dat Raquel hier een heel mooi leven heeft en echt alle liefde krijgt die ze maar wil. Een vrij leven waarin ze volop mag genieten samen met haar andere hondenvrienden.
En aan Anja mijn dank ook voor alle goede contacten via de mail, heel fijn en bijzonder zoals jij begaan bent met alle honden waar je, samen met GSH en El Refugio Escuela in Spanje, voor vecht.
Raquel, welcome home!!
Irene
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
15 december 2010
En Raquel komt hier steeds meer los! Ze bleef de hele tijd bij mij in de buurt lopen, maar opeens ontdekte ze dat ze hier ook kan rennen. Is wel heel bijzonder, het lijkt net alsof ze al heel lang niet echt heeft kunnen/mogen rennen.
Ze trok eerst een klein sprintje en leek toen wel verbaasd weer stil te gaan staan. Maar het baasje reageerde heel enthousiast, dus dacht ze, dan ga ik nog een keer. Echt zo prachtig om te zien! Kijk maar even mee:
Ze trok eerst een klein sprintje en leek toen wel verbaasd weer stil te gaan staan. Maar het baasje reageerde heel enthousiast, dus dacht ze, dan ga ik nog een keer. Echt zo prachtig om te zien! Kijk maar even mee:
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
22 december 2010
Nog wat nieuwe foto's van Raquel. Alleen van dichtbij, omdat ze dicht bij mij in de buurt bleef, maar natuurlijk even mooi. Afgelopen weekend ben ik met Raquel en Emi naar een natuurgebiedje geweest hier in de buurt en ze vond het heel leuk!
Even Emi ook laten zien, dan weten jullie ook wie zij is
:
Even Emi ook laten zien, dan weten jullie ook wie zij is
:
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................................................................................................................................................................
Het verhaal van Felix "al red ik er maar ééntje...."
Door Desirée Schilte-van Tol
The story of Felix "If I can rescue just one...."
By Desirée Schilte-van Tol
Door Desirée Schilte-van Tol
The story of Felix "If I can rescue just one...."
By Desirée Schilte-van Tol
.jpg)
Jaren geleden hoorde ik het verschrikkelijke verhaal van het lot van de greyhound/galgo's in Spanje. Het brak echt mijn hart en ik zat verslagen achter mijn computer en voelde mij zo hulpeloos en verdrietig dat ik naar een manier ging zoeken om het zware gevoel iets te verlichten dat op mijn hart,ziel en geest rustte.
Dus begon ik met het financieel steunen van een greyhound stichting en ik begon ook met het maken en verkopen van kleine dingetjes om zo wat extra te kunnen doneren af en toe. Ik bezocht regelmatig de sites en zag daar honderden zielige oogjes die me aankeken en ik werd daar soms zo verdrietig van dat ik gewoon er niet meer naar kon kijken omdat ik anders de hele dag liep te janken.
Na de dood van onze lieve Duitse herder, hadden wij alleen nog een oud teckeltje over. Brechtje. Op dat moment wilde ik eigenlijk even geen grote hond meer. Maar na een paar jaar kwam toch het gemis van het hebben van een grote hond terug. Dus ik kwam weer terug op de sites met de spitse neuzen en de trieste blikken. "Al red ik er maar ééntje".
Maar natuurlijk hadden wij ons 12 jarige dametje ook om rekening mee te houden dus dacht ik dat het misschien toch beter zou zijn om te wachten totdat Brechtje...Nou ja jullie snappen het wel.
Maar toen belandde ik op de site van Galgo Support Holland. Ik zag een goudkleurige galgo Felix genaamd en het was echt liefde op het eerste gezicht! Maar toch was ik nog niet bezig met een evt adoptie, omdat ik dacht dat ik beter kon wachten met oog op Brechtje. Maar ik volgde Felix wel op de site en las dat hij al heel heel lang in het shelter zat. Iedere keer als ik zijn filmpje op Youtube aanklikte zat ik te huilen. Dat zo'n hond, na alles wat hem is aangedaan, nog zo vol vertrouwen stond te kwispelen (met wat er nog over was van zijn staart)naar alle mensen. Echt ongelooflijk vond ik dat!
Op een dag stond er "geadopteerd" achter zijn naam. Ik moet toegeven dat ik een blij gevoel kreeg omdat hij een goed tehuis had gekregen, maar ik voelde een steek van verdriet omdat ik hem "kwijt" was.
Wij gingen naar Frankrijk op vakantie en toen we thuis kwamen was één van de eerste dingen die ik deed,kijken op de site of er een foto of iets van hem stond in zijn nieuwe huis zodat ik het af kon sluiten en los kon laten. En toen?..stond er dat hij nog altijd op zoek was naar een huis!!!!De adoptie was niet doorgegaan want Felix kon niet geplaatst worden in een gezin met een kat! Maar ik heb ook helemaal geen kat in huis en ik wil hem écht ontzettend graag bij ons hebben, dat was wat ik bijna tegen mijn beeldscherm gilde!
En de rest is geschiedenis....
Op 7 november kwam Anja van Galgo Support Holland door de deuren van Rotterdam Airport met twee galgo's uit Spanje en één daarvan was onze lieve jongen Felix!
Dus begon ik met het financieel steunen van een greyhound stichting en ik begon ook met het maken en verkopen van kleine dingetjes om zo wat extra te kunnen doneren af en toe. Ik bezocht regelmatig de sites en zag daar honderden zielige oogjes die me aankeken en ik werd daar soms zo verdrietig van dat ik gewoon er niet meer naar kon kijken omdat ik anders de hele dag liep te janken.
Na de dood van onze lieve Duitse herder, hadden wij alleen nog een oud teckeltje over. Brechtje. Op dat moment wilde ik eigenlijk even geen grote hond meer. Maar na een paar jaar kwam toch het gemis van het hebben van een grote hond terug. Dus ik kwam weer terug op de sites met de spitse neuzen en de trieste blikken. "Al red ik er maar ééntje".
Maar natuurlijk hadden wij ons 12 jarige dametje ook om rekening mee te houden dus dacht ik dat het misschien toch beter zou zijn om te wachten totdat Brechtje...Nou ja jullie snappen het wel.
Maar toen belandde ik op de site van Galgo Support Holland. Ik zag een goudkleurige galgo Felix genaamd en het was echt liefde op het eerste gezicht! Maar toch was ik nog niet bezig met een evt adoptie, omdat ik dacht dat ik beter kon wachten met oog op Brechtje. Maar ik volgde Felix wel op de site en las dat hij al heel heel lang in het shelter zat. Iedere keer als ik zijn filmpje op Youtube aanklikte zat ik te huilen. Dat zo'n hond, na alles wat hem is aangedaan, nog zo vol vertrouwen stond te kwispelen (met wat er nog over was van zijn staart)naar alle mensen. Echt ongelooflijk vond ik dat!
Op een dag stond er "geadopteerd" achter zijn naam. Ik moet toegeven dat ik een blij gevoel kreeg omdat hij een goed tehuis had gekregen, maar ik voelde een steek van verdriet omdat ik hem "kwijt" was.
Wij gingen naar Frankrijk op vakantie en toen we thuis kwamen was één van de eerste dingen die ik deed,kijken op de site of er een foto of iets van hem stond in zijn nieuwe huis zodat ik het af kon sluiten en los kon laten. En toen?..stond er dat hij nog altijd op zoek was naar een huis!!!!De adoptie was niet doorgegaan want Felix kon niet geplaatst worden in een gezin met een kat! Maar ik heb ook helemaal geen kat in huis en ik wil hem écht ontzettend graag bij ons hebben, dat was wat ik bijna tegen mijn beeldscherm gilde!
En de rest is geschiedenis....
Op 7 november kwam Anja van Galgo Support Holland door de deuren van Rotterdam Airport met twee galgo's uit Spanje en één daarvan was onze lieve jongen Felix!
Hij kwam,zag en overwon! Hij is ge-wel-dig!Zo ontzettend zacht en liefdevol! Hij sliep de hele weg op de achterbank en toen we thuis kwamen ontmoette hij Brechtje, die wel enige tijd tegen hem blafte, maar binnen 3 dagen delen ze nu al het kussen!
Felix is een ontzettend blije galgo, nog nooit een hond gezien die zo dankbaar is met alles. Elk aaitje,speeltje,maaltijd. Hij is lief tegen iedereen die hij ontmoet ongelooflijk!
Hij heeft zoveel liefde en blijdschap gebracht en wij zijn ontzettend dankbaar dat wij hem in ons gezin hebben!
Dank lieve mensen van Shelter El Refugio Escuela en Galgo Support Holland!!!!
Hij heeft zoveel liefde en blijdschap gebracht en wij zijn ontzettend dankbaar dat wij hem in ons gezin hebben!
Dank lieve mensen van Shelter El Refugio Escuela en Galgo Support Holland!!!!
So many years ago I heard about the awful things that happen to greyhounds/galgo's in Spain. It broke my heart and left me sitting behind my computer feeling so helpless and sad that I started looking for ways to lift the burden of my heart and mind and soul a bit.
So I started to donate money to a local greyhound rescue group and I also started to make little things I could sell so I could donate the money to the greyhound rescue group. I visited a lot of rescue sites and saw hundreds and hundreds of sad looking eyes and my heart felt so heavy every time I looked on line I had to look away sometimes to prevent myself from crying all the time.
After our beloved German Sheppard passed away we only had our little dachsen Brechtje and I thought I wouldn?t have another dog any time soon. But after a couple of years the feeling of having a big dog in the house came back and I started to look on-line at all the pointy noses and sad looking eyes again and it was then I thought perhaps I can rescue just one?.
But of course we still had our 12 year old little one to consider so I thought perhaps it would be best to wait a while until..well you know.
But then I visited the site of Galgo Support Holland. I saw a golden galgo boy named Felix and it was love at first sight! Still I wasn't considering adoption because of Brechtje. But I did start to follow Felix and found out he had been in a shelter for a very very long time. Every time I clicked on his youtube films, I would start to cry. Seeing a dog after being put through so many awful things and still wagging his tail(what was left of it) at each person he meets ...I just couldn't put my head around it... Unbelievable.
After a little while, one day it said "adopted" behind his name...I must admit I did feel happy for him finding a new home but also so much sadness for "losing" him too.
So we went on holidays to France and when we got home, one of the first things I did was go to the galgo site to see if there were any photo's of him in his new home so I could put it behind me....
And then...I found out he was still very much available for adoption!!! Turns out the adoption didn't go through, because Felix could not be re-homed in a home with cats!? But we don't have any cats...and I realy realy want him to come live with us! That was what I almost screamed at my computer screen!
And as the saying goes....the rest is history....
On November7th, Anja of Galgo Support Holland came through the doors at the airport with two rescue dogs from Spain, and one of them was our dear sweet boy Felix!
He came, saw and conquered! He is amazing! So sweet natured and loving!
He slept the entire way home and met our dachsen and after a lot of barking from her side they are now after only 3 days sharing the pillow and getting along just fine!
Felix is such a happy camper, never met a dog so grateful. Happy with every cuddle,toy,dish....
Loving towards every person he meets...unbelievable...
He has brought us so much love and happiness we are grateful to have him in our home!
So I started to donate money to a local greyhound rescue group and I also started to make little things I could sell so I could donate the money to the greyhound rescue group. I visited a lot of rescue sites and saw hundreds and hundreds of sad looking eyes and my heart felt so heavy every time I looked on line I had to look away sometimes to prevent myself from crying all the time.
After our beloved German Sheppard passed away we only had our little dachsen Brechtje and I thought I wouldn?t have another dog any time soon. But after a couple of years the feeling of having a big dog in the house came back and I started to look on-line at all the pointy noses and sad looking eyes again and it was then I thought perhaps I can rescue just one?.
But of course we still had our 12 year old little one to consider so I thought perhaps it would be best to wait a while until..well you know.
But then I visited the site of Galgo Support Holland. I saw a golden galgo boy named Felix and it was love at first sight! Still I wasn't considering adoption because of Brechtje. But I did start to follow Felix and found out he had been in a shelter for a very very long time. Every time I clicked on his youtube films, I would start to cry. Seeing a dog after being put through so many awful things and still wagging his tail(what was left of it) at each person he meets ...I just couldn't put my head around it... Unbelievable.
After a little while, one day it said "adopted" behind his name...I must admit I did feel happy for him finding a new home but also so much sadness for "losing" him too.
So we went on holidays to France and when we got home, one of the first things I did was go to the galgo site to see if there were any photo's of him in his new home so I could put it behind me....
And then...I found out he was still very much available for adoption!!! Turns out the adoption didn't go through, because Felix could not be re-homed in a home with cats!? But we don't have any cats...and I realy realy want him to come live with us! That was what I almost screamed at my computer screen!
And as the saying goes....the rest is history....
On November7th, Anja of Galgo Support Holland came through the doors at the airport with two rescue dogs from Spain, and one of them was our dear sweet boy Felix!
He came, saw and conquered! He is amazing! So sweet natured and loving!
He slept the entire way home and met our dachsen and after a lot of barking from her side they are now after only 3 days sharing the pillow and getting along just fine!
Felix is such a happy camper, never met a dog so grateful. Happy with every cuddle,toy,dish....
Loving towards every person he meets...unbelievable...
He has brought us so much love and happiness we are grateful to have him in our home!
Thank you to all the people of Shelter El Refugio Escuela and Galgo Support Holland!!!!
Top pagina